|
بهینهسازی آموزش تریاژ: ارزیابی مقایسهای اثربخشی واقعیت مجازی و شبیهسازی در محل بهعنوان ابزارهای ارتقاء دانش و عملکرد عملیاتی کادر درمان
|
امیرحسین یدالهی   ، یاسین زنگارکی فراهانی ، مرتضی رجب پور آهنگر ، محمد پورابراهیمی* |
| دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله، تهران، ایران ، pourebrahimi62@gmail.com |
|
|
چکیده: (1 مشاهده) |
در شرایط عملیات نظامی و بحرانهای گسترده، فرآیند تریاژ در صحنه نبرد بهعنوان یکی از ارکان حیاتی مدیریت مجروحان مطرح میشود. تصمیمگیری سریع و دقیق در این فرآیند نه تنها ضامن حفظ جان مصدومان است، بلکه مدیریت بهینه منابع درمانی و جلوگیری از اتلاف امکانات محدود را نیز امکانپذیر میسازد. اهمیت این موضوع زمانی برجستهتر میشود که شرایط محیطی غیرقابل پیشبینی، فشار روانی شدید بر کادر درمان و محدودیت تجهیزات، همگی بر کیفیت عملکرد اثرگذار هستند. در چنین وضعیتی، کوچکترین خطا در اولویتبندی بیماران میتواند پیامدهای جدی و غیرقابل جبران به همراه داشته باشد. از این رو، آموزش نیروهای پرستاری و پزشکی با رویکردی نوین و کارآمد، نه تنها یک ضرورت آموزشی بلکه یک الزام راهبردی برای ارتقاء توان دفاعی و امدادی محسوب میشود.
این تحقیق با هدف مقایسه اثربخشی دو روش آموزشی برجسته، یعنی واقعیت مجازی (Virtual Reality - VR) و شبیهسازی در محل (In-Situ Simulation)، بر ارتقاء دانش نظری و بهویژه عملکرد عملیاتی دانشجویان پرستاری در اجرای پروتکلهای تریاژ نظامی طراحی گردید. جامعه پژوهش شامل ۵۰ نفر از دانشجویان پرستاری بود که در شرایط کنترلشده و با استفاده از پروتکلهای استاندارد، تحت آموزش قرار گرفتند. انتخاب این دو روش آموزشی به دلیل توانایی آنها در بازآفرینی شرایط واقعی میدان نبرد و ایجاد تجربهای نزدیک به واقعیت صورت گرفت. نتایج مطالعه مقایسهای-مداخلهای نشان داد که هر دو روش آموزشی توانستند بهطور معناداری سطح دانش نظری و عملکرد عملیاتی دانشجویان را ارتقاء دهند (P<0.05). این یافته بیانگر آن است که بهرهگیری از فناوریهای نوین آموزشی، فارغ از نوع آن، میتواند کیفیت آموزش و آمادگی نیروهای پرستاری را به شکل قابل توجهی افزایش دهد. با این حال، تحلیلهای دقیقتر دادهها نشان داد که روش واقعیت مجازی نسبت به شبیهسازی سنتی در محل، برتری آماری و عملی بیشتری دارد. بهطور خاص، آموزش مبتنی بر VR در ارتقاء مؤلفه حیاتی عملکرد عملیاتی تریاژ، یعنی توانایی تصمیمگیری سریع و صحیح در شرایط پرتنش، اثربخشی بالاتری نشان داد. ویژگیهای منحصر بهفرد واقعیت مجازی، از جمله امکان تمرین مکرر بدون محدودیت، شبیهسازی دقیق شرایط بحرانی و ایجاد تجربهای غوطهورانه، موجب افزایش اعتماد به نفس و کاهش اضطراب فراگیران گردید. بر اساس یافتههای این پژوهش، واقعیت مجازی بهعنوان یک بستر آموزشی نوآورانه، ایمن و کاملاً غوطهورانه، بهترین ابزار برای تربیت پرسنل درمانی جهت تصمیمگیریهای حساس و پرفشار در شرایط بحرانی و نظامی محسوب میشود. پیام سیاستی این مطالعه روشن است: سیاستگذاران و مدیران آموزشی باید راهبردی مبتنی بر سرمایهگذاری در فناوری واقعیت مجازی اتخاذ کنند و این فناوری را بهطور نظاممند در برنامههای درسی و آموزشی خود ادغام نمایند. چنین اقدامی نه تنها آمادگی عملیاتی کادر درمان را به بالاترین سطح ممکن ارتقاء میدهد، بلکه اثربخشی واکنش در شرایط بحرانی را تضمین کرده و به کاهش تلفات انسانی در میدان نبرد و سایر بحرانها منجر خواهد شد. افزون بر این، نتایج پژوهش میتواند الگویی برای سایر حوزههای پزشکی اورژانس و مدیریت بحران باشد و به توسعه سیاستهای آموزشی مبتنی بر فناوریهای نوین در سطح ملی و بینالمللی کمک کند.
|
|
| واژههای کلیدی: تریاژ، واقعیت مجازی، عملکرد، کادر درمان، بهینهسازی |
|
|
متن کامل [PDF 331 kb]
(1 دریافت)
|
نوع مطالعه: خلاصه سیاستی |
موضوع مقاله:
طب دریا
دریافت: 1404/10/16 | پذیرش: 1404/11/9 | انتشار: 1404/11/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
