روش‌های کاربردی برای تامین آب شرب در شرایط بحران و اضطرار Practical Methods for Drinking Water Supply in Crisis and Emergency Situations 1 1 اهمیت آب و انتقال بیماری توسط آن از زمان‌های بسیار دور شناخته شده است. یکی از ملزومات حیات بشری چه در زمان آرامش و چه در زمان بحران نوشیدن "آب سالم" است. نوشیدن آب سالم و عاری از عوامل بیماری‌زا نقش مهمی در پیشگیری از بیماری‌های منتقله از طریق آب مانند انواع اسهال‌های حاد و مزمن دارد. پاتوژن‌های منتقله آبی، بسیار زیاد بوده و شامل باکتری‌ها، ویروس‌ها، تک یاختگان و کرم‌های انگلی هستند. تامین آب کافی و تصفیه آب در شرایط اضطراری و کنترل و نظارت بر کیفیت آب، از اهمیت خاصی برخوردار است. سازمان ملل توصیه می‌نماید که به ازای هر نفر 50-20 لیتر آب سالم شیرین در روز برای تامین نیازهای اساسی انسان مثل نوشیدن، پخت غذا و نظافت لازم است که 4-2 لیتر در روز آن برای شرب کافی است و باید از منابع آب با بهترین کیفیت تامین شود. مقدار حداقل مصرف آب شرب در اولین روز بعد از وقوع شرایط اضطراری برای زنده ماندن در یک شرایط معتدل آب و هوائی و کوهستانی یک لیتر در روز و برای زنده ماندن در شرایط گرم و خشک 3 لیتر در روز و در کل 4-3 لیتر در روز به عنوان یک رهنمود ارائه شده است. در مطالعه مروری حاضر، روش‌های اجرایی و کاربردی متناسب با تکنولوژی قابل دسترس برای تامین آب شرب جوامع کوچک معرفی و تشریح شده‌اند. 2 The importance of water and disease transmission has been known for a long time. One of the necessities of human life, both in times of peace and in times of crisis, is to drink "safe water". Drinking healthy, disease-free water plays an important role in preventing water-borne diseases such as acute and chronic diarrhea. Water-borne pathogens are abundant and include bacteria, viruses, protozoa, and parasitic worms. Adequate water supply and water purification in emergency situations and control and monitoring of water quality have particular importance. The United Nations recommends that each person needs 20-50 liters of healthy freshwater per day to meet basic human needs such as drinking, cooking, and cleaning, of which 2-4 liters per day is sufficient for drinking and should be provided from the best quality water sources. The minimum amount of drinking water consumption on the first day after the occurrence of a catastrophe to survive in a mild climate and mountain conditions is one liter per day and to survive in hot and dry conditions 3 liters per day. In the present review study, the practical and applied methods appropriate to the available technology for the drinking water supply of small communities have been presented. 1 7 2021/03/10 1399/12/20 2021/03/21 1400/1/1 رحیم کشاورز Rahim Keshavarz دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Mrahim_k@yahoo.com ولی علی پور Vali Alipour محمد مهدی حسینی Mohammad Mehdi Hosseini مهدی صفاتیان Mehdi Safatian Crisis Water Purification Filtration Solar Disinfection. بحران تصفیه آب فیلتراسیون گندزدایی خورشیدی. 1. Adams J, editor. Managing water supply and sanitation in emergencies. Oxfam; 1999. doi:10.3362/9780855987930##2. Zhang XJ, Chen C, Lin PF, Hou AX, Niu ZB, Wang J. Emergency drinking water treatment during source water pollution accidents in China: origin analysis, framework and technologies. ##3. Van de Walle B, Turoff M. Decision support for emergency situations. InHandbook on decision support systems 2 2008 (pp. 39-63). Springer, Berlin, Heidelberg. doi:10.1007/978-3-540-48716-6_3 ##4. Gurzau AE, Borzan C, Lupsa IR, Sfetcu LO, Ivan AL, Gurzau S. Drinking Water Security in Crisis Situations From a Medical Perspective. InThreats to Global Water Security 2009 (pp. 51-58). Springer, Dordrecht. doi:10.1007/978-90-481-2344-5_6 ##5. Rak JR, Pietrucha-Urbanik K. An approach to determine risk indices for drinking water-study investigation. Sustainability. 2019;11(11):3189.##doi:10.3390/su11113189 ##6. Zhang XJ, Chen C, Ding JQ, Hou A, Li Y, Niu ZB, et al. The 2007 water crisis in Wuxi, China: analysis of the origin. Journal of Hazardous Materials. 2010; 182(1-3):130-5. doi:10.1016/j.jhazmat.2010.06.006 ##7. Xu Y, Ma J, Liu D, Xu H, Cui F, Wang W. Origami system for efficient solar driven distillation in emergency water supply. Chemical Engineering Journal. 2019;356:869-76. doi:10.1016/j.cej.2018.09.070 ##8. Ghandi M, Roozbahani A. Tehran's Drinking Water Supply Management in Pre Crisis Situations Using the Fuzzy PROMETHEE II Method. Journal of Water and Wastewater; Ab va Fazilab (persian). 2019;30(4):1-5. ##9. Hanna-Attisha M, LaChance J, Sadler RC, Champney Schnepp A. Elevated blood lead levels in children associated with the Flint drinking water crisis: a spatial analysis of risk and public health response. American journal of public health. 2016; 106(2):283-90. doi:10.2105/AJPH.2015.303003 ##10. Pavolová H, Muchová M, Hreha P. Management of Drinking Water Supply In Crisis Situatuations In The Slovak Republic. International Multidisciplinary Scientific GeoConference: SGEM. 2011;2:911.##doi:10.5593/sgem2011/s13.120 ##11. Loo SL, Fane AG, Krantz WB, Lim TT. Emergency water supply: a review of potential technologies and selection criteria. Water research. 2012; 46(10):3125-51. doi:10.1016/j.watres.2012.03.030 ##12. Bozek F, Jesonkova L, Dvorak J, Bozek M, Bakos E. Assessment of health risks to ground water resources for the emergency supply of population in relation to the content of nitrates and nitrites. International Journal of Environmental and Ecological Engineering. 2013 Jul 25;7(7):467-72. ##13. Bei E, Wu X, Qiu Y, Chen C, Zhang X. A tale of two water supplies in China: finding practical solutions to urban and rural water supply problems. Accounts of chemical research. 2019;52(4):867-75. doi:10.1021/acs.accounts.8b00605 ##14. Smith AH, Lingas EO, Rahman M. Contamination of drinking-water by arsenic in Bangladesh: a public health emergency. Bulletin of the World Health Organization. 2000;78:1093-103. ##15. Bozek F, Bozek A, Bumbova A, Bakos E, Dvorak J. Classification of Ground Water Resources for Emergency Supply. International Journal of Geological and Environmental Engineering. 2012;6(11):728-31. ##16. Rak J, Pietrucha K. Some factors of crisis management in water supply system. Environment Protection Engineering. 2008;34(2):57. ##17. Ozcelik M. Alternative model for electricity and water supply after disaster. Journal of Taibah University for Science. 2017;11(6):966-74.##doi:10.1016/j.jtusci.2017.01.002 ##18. Tchórzewska-Cieslak B. Risk in water supply system crisis management. Journal of KONBiN. 2008; 5(2):175. doi:10.2478/v10040-008-0047-1 ##19. Brown J, Cavill S, Cumming O, Jeandron A. Water, sanitation, and hygiene in emergencies: summary review and recommendations for further research. Waterlines. 2012:11-29. doi:10.3362/1756-3488.2012.004 ##20. Rak J. Selected problems of water supply safety. Environmental Protection Engineering. 2009;35(29-35). ##21. Pagano A, Giordano R, Vurro M. A Decision Support System Based on AHP for Ranking Strategies to Manage Emergencies on Drinking Water Supply Systems. Water Resources Management. 2021; 35(2):613-28. doi:10.1007/s11269-020-02741-y ##22. Nabeela F, Azizullah A, Bibi R, Uzma S, Murad W, Shakir SK, et al. Microbial contamination of drinking water in Pakistan-a review. Environmental Science and Pollution Research. 2014;21(24):13929-42. doi:10.1177/095624780301500218 ##23. Bozek F, Bumbova A, Bakos E, Bozek A, Dvorak J. Semi-quantitative risk assessment of groundwater resources for emergency water supply. Journal of Risk Research. 2015;18(4):505-20.##doi:10.1080/13669877.2014.910680 ##24. Callihan A. The Drinking Water Supply Crisis in Flint, Michigan: What It Exposes About Enforcement of Water Supply Law and Public Health in the United States. Tul. Envtl. LJ. 2015;29:303. ##25. Fatoni Z, Stewart DE. Sanitation in an emergency situation: a case study of the eruption of Mt Merapi, Indonesia, 2010. International Journal of Environmental Protection. 2012;2:1-5. ##26. Grigg NS. Institutional analysis of drinking water supply failure: Lessons from Flint, Michigan. Journal of Professional Issues in Engineering Education and Practice. 2017;143(3):05016014.##doi:10.1061/(ASCE)EI.1943-5541.0000312 ##27. Hanrahan M, Jnr BD. The rocky path to source water protection: a cross-case analysis of drinking water crises in small communities in Canada. Water. 2017;9(6):388. doi:10.3390/w9060388## ##

کارآیی آموزش از راه دور (Tele Education) ملوانان در شرایط پاندمی کووید-19 Efficiency of Tele Education for Sailors in COVID-19 Pandemic Conditions 1 1 ملوانان از نظر دسترسی به امکانات پزشکی در مواقع بحرانی مثل همه گیری کووید- 19، از جمله گروه‌های شغلی منحصر بفرد محسوب می‌شوند. بر روی عرشه شناورهای بزرگ یا کوچک امکان دارد ملوانان مدت زیادی را دور از خدمات پزشکی استاندارد سپری کنند. علاوه بر این محدودیت‌های شغلی، فضای بسته زندگی و دوری طولانی مدت از اعضای خانواده در طول سفرهای دریایی راه دور، پیشگیری و درمان بیماری‌هایی را که در محیط دریا برای ملوانان حادث می‌شود در مقایسه با افرادی که در خشکی هستند، با دشواری روبرو می سازد. بنابراین به واسطه ماهیت شغلی و مسافرت به کشورهای مختلف از طریق آبها، ملوانان در معرض خطرات بالقوه بیماری‌ها قرار می گیرند. با توجه به در معرض خطر بودن ملوانان و اهمیت آموزش پیشگیری از بیماری‌ها در این گروه، آموزش از راه دور (Tele Education) یک فرصت مناسب برای ارتقای دانش ملوانان در حیطه بیماری‌های واگیردار مانند کووید-19 و پیشگیری از آن است. ارائه این آموزش و مراقبت با استفاده از وسایل ارتباطی میسر است. آموزش از راه دور ملوانان می‌تواند در 2 بُعدِ آموزش خود مراقبتی پیشگیری از کووید-19، و آموزش خودمراقبتی اختصاصی پیشگیری از بیماری‌های شایع انجام شود. بدین ترتیب دانش و آگاهی ملوانان افزایش می‌یابد و در بینش و نگرش ایشان در زمینه پیشگیری بیماری‌های واگیردار موثر واقع می‌شود و همچنین عملکرد ایشان در این زمینه بهبود می‌یابد و سلامتی و تندرستی به دنبال دارد. 2 Sailors are a unique occupational group in terms of access to medical facilities in times of crisis, such as the COVID-19 epidemic. On the large or small vessels, sailors may spend a long time away from standard medical services. In addition, job restrictions, closed living space, and long distance from family members during long-distance voyages make it difficult for sailors to prevent and treat diseases that occur at sea compared to landlocked individuals. Therefore, due to the nature of their work and travel to different countries through water, sailors are exposed to potential risks of disease. Given the risk of sailors and the importance of disease prevention education in this group, Tele Education is a good opportunity to improve the knowledge of sailors in the field of infectious diseases such as COVID-19 and its prevention. This training can be provided using communication tools. Tele Education for sailors can be done in two dimensions: self-care training for the prevention of COVID-19, and specific self-care training for the prevention of common diseases. In this way, the sailors' knowledge and awareness will increase and their insights and attitudes in the field of prevention of infectious diseases will be enhanced, and also their performance in this field will be improved that lead to the health and well-being. 8 12 2021/03/102021/03/4 1399/12/14 2021/03/212021/03/14 1399/12/24 مرادعلی زارعی پور Moradali Zareipour واحد تحقیقات نظام سلامت، مرکز بهداشت ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران z.morad@yahoo.com احمد ستوده Ahmad Sotoudeh گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران ahmad.setoudeh61@gmail.com مجتبی فتاحی اردکانی Mojtaba Fattahi Ardakani مرکز تحقیقات عوامل موثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد، ایران mjfattahi57@gmail.com سحر زمانی اهری Sahar Zamaniahari دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ، ارومیه ، ایران. zamaniahari2011@hotmail.com Tele Education Sailors Coronavirus COVID-19. آموزش از راه دور ملوانان کروناویروس کووید-19. ## ##

تاثیر مصرف سیگار بر میزان ابتلا به کووید-19 و مقایسه با افراد غیرسیگاری The Effect of Smoking on the Occurrence of COVID-19 and Comparison with Non-Smokers 1 1 انجام هرگونه پژوهش، پیرامون کروناویروس جدید (SARS-CoV-2)، یا نوع جهش یافته آن که با القای طوفان سیتوکاینی (Cytokine storm) در افراد، منجر به بروز سندرم حاد تنفسی میشود و خسارات جانی و اقتصادی زیادی را در طی یک سال اخیر به دنیا تحمیل کرده، ضروری است. استعمال دخانیات یکی از مهمترین عوامل خطرساز شناخته شده در بروز بیماریهای شدید دستگاه تنفسی و حتی مرگ ناشی از آن است. بر اساس مطالعات، حدود 1/4 تا 18 درصد از بستریهای ناشی از کووید-19 متعلق به افراد سیگاری است، بطوریکه هم دستگاه تنفسی فوقانی و هم تحتانی در افراد سیگاری بیشتر تحت تاثیر عفونت ناشی از کووید-19 قرار میگیرد. همچنین در این افراد نسبت به افراد غیرسیگاری، احتمال بروز علائم شدیدتر تنفسی ناشی از بیماری کووید-19 بیشتر است. لذا در یک سال اخیر هدف اصلی محققان، ارائه توصیه راهکارهای پیشگیری‌کننده و درمانی برای افراد با بیماریهای زمینهای و در معرض خطر است. مطالعه حاضر نیز در این راستا با هدف تعیین مکانیسم اثرات برگشت ناپذیر مصرف سیگار بر تشدید بیماری عفونی نوظهور کووید-19 و مقایسه آن با میزان شیوع این بیماری در افراد غیرسیگاری بر روی سیستم تنفسی انجام گرفت. 2 It seems necessary to do any research on the new Coronavirus, SARS-CoV-2, or its mutant version, which causes acute respiratory syndrome by inducing cytokine storm in individuals and has imposed a great burden on the world during the last year. Smoking is one of the most important known risk factors for severe respiratory diseases and even death. According to studies, about 1.4 to 18% of COVID-19-induced hospitalizations are related to smokers, so both the upper and lower respiratory tract in smokers are more prone to COVID-19 infection. They are also more likely than non-smokers to have more severe respiratory symptoms from COVID-19. Therefore, in recent year, the main goal of researchers is to recommend prevention and treatment strategies for vulnerable people with underlying diseases. This study aimed to investigate the mechanism of irreversible effects of smoking on the respiratory system and exacerbation of the emerging infectious disease COVID-19 and compare it with non-smokers. 13 20 2021/03/102021/03/42020/12/30 1399/10/10 2021/03/212021/03/142021/01/19 1399/10/30 حسن قشونی Hassan Ghoshooni گروه فیزیولوژی و فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، ghoshooni287@gmail.com نرگس معرفتی Narges Marefati دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران nargesmarefati206@gmail.com هدایت صحرایی Hedayat Sahraei مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله hsahraei1343@gmail.com مصطفی مه آبادی Mostafa Mahabadi گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران m_mahabadi@razi.tums.ac.ir Coronavirus COVID-19 Acute Respiratory Disease Cigarette Smoking Cytokine Storm. کروناویروس کووید-19 سندرم حاد تنفسی سیگار طوفان سیتوکاینی ## ##

تعیین اثربخشی فعالیت بدنی و ورزش بر ابعاد هوش معنوی سربازان Evaluation of the effectiveness of Physical Activity and Exercise on Dimensions of Soldiers' Spiritual Intelligence 1 1 زمینه و هدف: یکی از راههای مؤثر در کاهش پیامدهای منفی سلامت روان در سربازان، شناسایی سازههای مثبت روانشناختی و معنوی و تعیین نقش آنهاست. هدف مطالعه حاضر تعیین اثربخشی فعالیت بدنی و ورزش بر ابعاد هوش معنوی سربازان است. روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. تعداد 200 سرباز به شیوه نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه آماری از میان سربازان یک پایگاه نظامی در شهر شیراز در پاییز 1395 انتخاب شدند. بر اساس میزان فعالیت ورزشی در هفته به دو گروه فعال و غیرفعال تقسیم‌بندی شده و پرسشنامه هوش معنوی را تکمیل کردند. برای تحلیل داده ها از نرم افزار 16 SPSS استفاده شد. یافته‌ها: در خرده مقیاس های تفکر وجودی انتقادی (0/016p=)، تولید معنای شخصی (0/045p=)، اگاهی متعالی (0/022p=)، بسط حالت هوشیاری (0/001p=)، و نمره کلی هوش معنوی (0/001p=) تفاوت معنی داری بین دو گروه فعال و غیرفعال بر اساس میزان فعالیت ورزشی در هفته ثبت شد. به طوری که گروه سربازان فعال نسبت به گروه سربازان غیرفعال وضعیت بهتری داشتند. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج حاضر می‌توان گفت که فعالیت بدنی و ورزش با هوش معنوی سربازان رابطه دارد. لذا سربازان می‌توانند به منظور ارتقای هوش معنوی خود، فعالیت های بدنی و ورزشی منظم را در برنامه هفتگی قرار دهند. 2 Background and Aim: One of the effective ways to reduce the negative consequences of mental health in soldiers is to identify positive psychological and spiritual structures and determine their role. The aim of this study was to determine the effectiveness of physical activity and exercise on the dimensions of the spiritual intelligence of soldiers. Methods: The present study is a descriptive correlational study. Two hundred soldiers were selected by available sampling method from a military base in the city of Shiraz in the fall of 2016. Based on the amount of physical activity per week, divided into two groups: active and inactive. They completed a spiritual intelligence questionnaire. For data analysis used of SPSS 16 software. Results: There was a significant difference between the two active and inactive groups in the subscales of critical thinking (p=0.016), production of personal meaning (p=0.045), transcendent awareness (p=0.022), expansion of consciousness (p=0.001), and the overall score of spiritual intelligence (p=0.001). The group of active soldiers had a better situation than the group of inactive soldiers. Conclusion: Based on the current findings, it can be said that physical activity and exercise are related to the Soldiers' Spiritual Intelligence. So, soldiers can incorporate regular physical activity and exercise into the weekly program to improve their Spiritual Intelligence. 21 26 2021/03/102021/03/42020/12/302021/02/26 1399/12/8 2021/03/212021/03/142021/01/192021/03/20 1399/12/30 عبدالصالح زر Abdosssaleh Zar دانشگاه خلیج فارس salehzar@gmail.com فاطمه رضایی Fatemeh Rezaei ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران fatemeh.rezaei8111372@gmail.com Physical Activity Soldier Spiritual Intelligence. فعالیت بدنی سرباز هوش معنوی. ## ##

انواع، شیوع و علل آسیب‌های اسکلتی-عضلانی در دریانوردان بندرعباس در سال 1398- مطالعه مقطعی Types, Prevalence and Causes of Musculoskeletal Injuries in Iranian Sailors in 2020 - Cross-sectional Study 1 1 زمینه و هدف: فراهم کردن داده‌ها در مورد انواع، شیوع و علل آسیب های اسکلتی عضلانی میتواند در طراحی برنامه‌های پیشگیرانه موثر باشد. هدف از این پژوهش، تعیین انواع، شیوع و علل آسیب‌های اسکلتی-عضلانی دردریانوردان بندرعباس بود. روش‌ها: تحقیق حاضر از نوع مقطعی است. جامعه آماری شامل 130 نفر از دریانوردان بندرعباس بود که در سال 1398 در آن منطقه مشغول به فعالیت بودند و حداقل به مدت 2 سال سابقه کار بر روی کشتی را داشتند. در ابتدا پس از گرفتن شرح حال دریانوردان که شرایط ورود به طرح را داشتند، اطلاعات دموگرافیک و آنتروپومتریک (شامل سن، قد، وزن، سنوات خدمت و شاخص توده بدنی)، اندازه گیری و ثبت شد. برای مشخص شدن محل ناراحتی و دردهای اسکلتی عضلانی در دریانوردان از پرسشنامه اسکلتی عضلانی نوردیک، استفاده شد و علل آنها نیز ثبت شد. یافته‌ها: شیوع آسیب‌های اسکلتی عضلانی در دریانوردان 48/45 درصد (63 نفر) است. شایعترین آسیب های اسکلتی-عضلانی در بین دریانوردان شامل کمردرد 15/38درصد، گردن درد 13/07 درصد، زانو درد 12/3 درصد و درد مچ دست 7/7 درصد است. همچنین علت اولیه ایجاد آسیب‌های اسکلتی-عضلانی در 40 درصد موارد علل حادثهای بوده است. نتیجه‌گیری: باتوجه به یافته های مطالعه حاضر آسیب‌های اسلکتی عضلانی از شیوع نسبتاً بالایی در بین دریانوردان برخوردار است. بنابراین پیشنهاد میشود با مشخص شدن علل این آسیب‌ها، برنامه‌ریزی میان مدت و درازمدت برای پیشگیری و درمان ارائه گردد. 2 Background and Aim: Providing data on the types, prevalence and causes of musculoskeletal injuries can be effective in designing preventive programs. The aim of this study was to determine the types, prevalence and causes of musculoskeletal injuries in Iranian sailors. Methods: The present study is cross-sectional. The statistical population included 130 sailors from Bandar Abbas, south of Iran who was active in that area in 2020 and had at least 2 years of experience working on ships. Initially, demographic and anthropometric data (including age, height, weight, years of service and body mass index) were measured and recorded. The Nordic Musculoskeletal Questionnaire was used to determine the location of musculoskeletal injury and pain in sailors and their causes were also recorded. Results: The prevalence of musculoskeletal injuries in Iranian sailors is 48.45% (63 people). The most common musculoskeletal injuries among sailors include low back pain 15.38%, neck pain 13.07%, knee pain 12.3% and wrist pain 7.7%. Also, the primary cause of musculoskeletal injuries in 40% of cases was accidental causes. Conclusion: According to the present findings, musculoskeletal injuries have a relatively high prevalence among Iranian sailors. Therefore, it is suggested that with the identification of the causes of these injuries, medium and long-term planning for prevention and treatment should be provided. 27 32 2021/03/102021/03/42020/12/302021/02/262021/03/10 1399/12/20 2021/03/212021/03/142021/01/192021/03/202021/03/19 1399/12/29 کامران کاویانی Kamran Kaviani بخش ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران ابوالفضل شکیبائی Abolfazl Shakibaee مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزش، پژوهشکده سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران، ایران Shakibaee.abolfazl@yahoo.com حسین جعفری Hossein Jafari علی شیرنورد شیرازی Ali Shirnavard Shirazi Prevalence Prevention Musculoskeletal Injury Sailor Iran. شیوع پیشگیری آسیب اسکلتی عضلانی دریانورد ایران. ## ##

تعیین اپیدمیولوژیک موارد اسهال خونی با استفاده از سیستم ساماندهی جغرافیایی (GIS) در شهرستان‌های جنوبی استان کرمان از سال 1394 تا پایان سال 1397 Epidemiological Determination of Cases of Dysentery using Geographic Information System (GIS) in the Southern Cities of Kerman Province, Iran from 2016 to the End of 2019 1 1 زمینه و هدف: اسهال خونی یک بیماری عفونی دستگاه گوارش است که توسط تماس مستقیم یا غیرمستقیم با افراد آلوده و از طریق مدفوعی-دهانی منتقل می‌شود. هدف از انجام این مطالعه تعیین اپیدمیولوژیک موارد اسهال خونی در شهرستان‌های جنوبی استان کرمان است. روش‌ها: در این مطالعه مقطعی داده‌های همه بیماران مبتلا به اسهال خونی در شهرستان‌های جنوبی استان کرمان از سال 1394 تا پایان سال 1397 (1949 نفر) با استفاده از چک‌لیست و بر اساس متغیرهای از پیش‌تعیین‌شده جمع‌آوری گردید. این داده ها از نرم‌افزار ثبت بیماری اسهال خونی معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی جیرفت دریافت شد. تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS 23 انجام و نقشه پراکندگی جفرافیایی بیماری با نرم‌افزار GIS ترسیم شد. یافته‌ها: طی سالهای 94 تا 97 به تدریج فراوانی بیماران در گروه سنی کمتر از یک‌سال کاهش یافته بود و در گروه 1 تا 4 سال روند افزایشی وجود داشت. میزان موارد اسهال خونی در منطقه فاریاب روند کاهشی و در منطقه قلعه‌گنج روند افزایشی داشت و در سایر مناطق تفاوت بارزی مشاهده نشد. نتایج نشان داد که در سالهای 94، 95، 96 و 97 به ترتیب 6/1، 13/7، 16/9 و 23 درصد از بیماران مورد بررسی بستری و 0/2، 0/4، 1/5 و 0/5 درصد از بیماران مورد بررسی فوت شده‌اند. نتیجه‌گیری: موارد اسهال خونی در شهرستان‌های جنوبی استان کرمان خصوصیات اپیدمیولوژیک منحصر به فردی دارند که با سایر مطالعات متفاوت بوده و نشان دهنده نیاز بیشتر به بررسی دقیق‌تر جهت شناخت علل این تفاوت و برنامه‌ریزی‌های پیشگیرانه و درمانی خاص متناسب با این منطقه از کشور است. 2 Background and Aim: Bloody diarrhea is an infectious disease of the gastrointestinal tract that is transmitted through direct or indirect contact with infected people and through fecal-oral. The aim of this study was to determine the epidemiology of cases of dysentery in the southern cities of Kerman province, south of Iran. Methods: In this cross-sectional study, data of all patients with dysentery in the southern cities of Kerman province, south of Iran from 2016 to the end of 2019 (1,949 people) was collected using a checklist. This data was received from the bloody diarrhea registration software of Jiroft University of Medical Sciences, Kerman, Iran. Data were analyzed by SPSS 23 software and the geographical distribution of the disease was mapped by GIS software. Results: During 2016-2019, the frequency of patients in the age group of less than one year gradually decreased and in the group of 1 to 4 years, there was an increasing trend. The frequency of dysentery was decreasing in Faryab region and increasing in Ghale-Ganj region and no significant difference was observed in other regions. The findings showed that in 2016, 2017, 2018 and 2019, 6.1, 13.7, 16.9 and 23% of the patients were hospitalized and 0.2, 0.4, 1.5 and 0.5% of patients were died, respectively. Conclusion: Cases of blood dysentery in the southern cities of Kerman province, south of Iran have unique epidemiological characteristics that are different from other studies and indicate the need for more detailed study to identify the causes of this difference and develop some specific preventive and treatment plans appropriate to this region of the country. 33 38 2021/03/102021/03/42020/12/302021/02/262021/03/102021/03/1 1399/12/11 2021/03/212021/03/142021/01/192021/03/202021/03/192021/03/21 1400/1/1 رضا فاریابی Reza Fariabi دانشگاه علوم پزشکی جیرفت rfphdjmu@gmail.com فاطمه اسلامی Fatemeh Eslami دانشگاه علوم پزشکی جیرفت fa.eslami@jmu.ac.ir کیاوش هوشمندی Kiavash Hushmandi دانشگاه تهران kiavash.hushmandi@gmail.com علی کمالی Ali Kamali گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران alikamali1348@yahoo.com سلمان دانشی Salman Daneshi دانشگاه علوم پزشکی جیرفت salmandaneshi008@gmail.com موسی ایمانی Moosa Imani دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) m.imani.savadkuhi@gmail.com مهدی راعی Mehdi Raei دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) mehdi_r_d@yahoo.com Dysentery Epidemic Iran. اسهال خونی اپیدمی ایران. ## ##

تعیین رابطه بین سازگاری هیجانی و تنظیم شناختی هیجان با تاب‌آوری در پرستاران نظامی Investigating the Relationship between Emotional Adjustment and Cognitive Emotion Regulation with Resilience in Military Nurses 1 1 زمینه و هدف: تاب‌آوری، ظرفیتی برای مقاومت در برابر استرس و فاجعه است. هدف از این پژوهش تعیین ارتباط بین سازگاری هیجانی و تنظیم شناختی هیجان با تاب‌آوری است. روش‌ها: مطالعه توصیفی حاضر با ماهیت کاربردی در سال 1399 انجام شد. تعداد 185 نفر از پرستاران نظامی بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های نظامی شیراز با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده وارد مطالعه شدند. ابزارهای مورد استفاده، پرسشنامه رابیو و همکاران با 4 سوال برای سنجش سازگاری هیجانی، پرسشنامه بشارت با 5 سوال برای سنجش تنظیم شناختی هیجان و پرسشنامه کانر و دیویدسون با 6 سوال برای سنجش تاب‌آوری بود. هر سه پرسشنامه توسط پرستاران نظامی تکمیل شد. یافته‌ها: میانگین نمرات ارزیابی پرستاران نظامی از متغیر سازگاری هیجانی 1/06±4/62 (از نمره 5)، تنظیم شناختی هیجان 1/11± 4/38 و تاب‌آوری 1/08± 4/79 برآورد شد. ضریب همبستگی اسپیرمن و میزان تاثیرگذاری متغیرها طبق خروجی شبکه عصبی مصنوعی به ترتیب بین سازگاری هیجانی با تاب‌آوری 0/64 و 0/63 و بین تنظیم شناختی هیجان با تاب‌آوری 0/52 و 0/37 محاسبه گردید. نتیجه‌گیری: تاثیر استرس بر کارکنان درمانی در محیط های نظامی می‌تواند مشکلات زیادی را برای آنها بوجود آورد. کارکنان در این واحدهای نظامی می‌توانند با افزایش مهارت و شایستگی در کنترل و بکارگیری هیجانات و سازگاری حرفه‌ای، تاب‌آوری را افزایش دهند. 2 Background and Aim: Resilience is a capacity to resist stress and disaster conditions. The aim of this study was to determine the relationship between emotional adjustment and cognitive emotion regulation with resilience. Methods: This descriptive study was conducted in 2020. A total of 185 military nurses from military hospitals and clinics in Shiraz, Iran were included in the study by simple random sampling. The instruments used were Rabio et al.'s questionnaire with 4 questions to measure emotional adjustment, Besharat questionnaire with 5 questions to measure cognitive emotion regulation and Connor and Davidson questionnaire with 6 questions to measure resilience. All three questionnaires were completed by all military nurses. Results: The mean scores of military nurses in emotional adjustment was 4.62±1.06 (out of 5), in cognitive emotion regulation was 4.38±1.11 and in resilience was 4.79±1.08. Spearman correlation coefficient and the effect of variables according to the output of artificial neural network were calculated between emotional adjustment with resilience 0.64 and 0.63, respectively, and between cognitive regulation of emotion with resilience 0.52 and 0.37, respectively. Conclusion: The effect of stress on medical personnel in military environments can cause many problems for them. Staff in these military units can increase resilience by increasing their skills and competencies in controlling and utilizing emotions and professional adjustment. 39 45 2021/03/102021/03/42020/12/302021/02/262021/03/102021/03/12021/02/27 1399/12/9 2021/03/212021/03/142021/01/192021/03/202021/03/192021/03/212021/03/18 1399/12/28 سید علیرضا موسوی Seyed Alireza Mosavi دانشگاه ازاد اسلامی واحد فیروزاباد، فیروزآباد، فارس، ایران alimosavi1396468@yahoo.com جمال الدین الوانی Jamal aldin Alvani دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون dr.alvani@yahoo.com میترا قاسمی پناه Mitra Ghasemi Panah دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروز آباد mitra.ghasemi46@gmail.com Emotional Adjustment Cognitive Emotion Regulation Resilience Nurse Military. سازگاری هیجانی تنظیم شناختی هیجان تاب‌آوری پرستار نظامی. ## ##

ویژگی‌های بالینی و دموگرافیکی بیماران مبتلا به کووید-۱۹ در بیمارستان‌های شهرستان ایرانشهر در سال ۱۳۹۹ Clinical and Demographic Characteristics of Patients with COVID-19 in Iranshahr Hospitals, Southeastern Iran in 2020 1 1 زمینه و هدف: در یک سال اخیر در سراسر جهان، کووید-۱۹ به عنوان اصلیترین مشکل سلامتی مطرح بوده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ویژگیهای دموگرافیک و بالینی بیماران مبتلا به کووید-۱۹ در بیمارستانهای شهرستان ایرانشهر در سال ۱۳۹۹ انجام شد. روش‌ها: در مطالعه مقطعی حاضر، بیماران بستری شده با تشخیص قطعی کووید -۱۹ در بیمارستانهای ایرانشهر در ماه فروردین و اردیبهشت سال ۱۳۹۹ بررسی شدند (169 بیمار). ابزار مورد استفاده در این مطالعه شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و چک لیست بررسی وضعیت بالینی بیمار بود. یافته‌ها: میانگین سنی مبتلایان به کووید-۱۹، ۴۶ سال بود. میزان ابتلا به کووید-۱۹، در آقایان اندکی بیشتر از خانمها بود. در بیماران مبتلا به کووید-19، سابقه فشار خون بالا در 24/3 درصد، بیماری قلبی در 22/5 درصد و بیماری دیابت در 12/4 گزارش شد. تنگی نفس با 71/6 درصد و سرفه با 69/8 درصد بیشترین علائم و درد قفسه سینه با ۷/۷ درصد کمترین علائم ثبت شده در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ بود. 146 نفر (86/4 درصد) بهبود و 34 نفر (13/6درصد) فوت شدند. نتیجه‌گیری: افرادی که دارای سابقه ابتلا به بیماریهای زمینهای و سن بالا هستند در معرض ابتلای بالا به کووید-19 قرار دارند لذا برای این افراد باید اقدامات محافظه کارانه و خود قرنطینگی صورت گیرد. در این مطالعه نتایج نشان داد که بارزترین علایم بیماری کووید-۱۹ تنگی نفس و سرفه است که در تشخیص این بیماری میتواند کمک کننده باشد. 2 Background and Aim: Over the past year, COVID-19 has been identified as a major health problem worldwide. The aim of this study was to determine the demographic and clinical characteristics of patients with COVID-19 in Iranshahr hospitals, southeastern Iran in 2020. Methods: In the present cross-sectional study, patients admitted with a definitive diagnosis of COVID-19 in Iranshahr hospitals in April and May 2020 were evaluated (169 patients). The instruments used in this study included a demographic data questionnaire and a checklist to assess the patient's clinical condition. Results: The mean age of patients with COVID-19 was 46 years. The incidence of COVID-19 was slightly higher in men than in women. In patients with COVID-19, a history of hypertension was reported in 24.3%, heart disease in 22.5% and diabetes in 12.4%. Shortness of breath with 71.6% and cough with 69.8% were the most common symptoms and chest pain with 7.7% were the lowest symptoms recorded in patients with COVID-19. 146 people (86.4%) recovered and 34 (13.6%) died. Conclusion: People with a history of underlying diseases and old age are at high risk of developing COVID-19, so conservative measures and self-quarantine should be performed for these people. In this study, the findings showed that the most obvious symptoms of COVID-19 are shortness of breath and cough, which can be helpful in diagnosing this disease. 46 52 2021/03/102021/03/42020/12/302021/02/262021/03/102021/03/12021/02/272021/01/29 1399/11/10 2021/03/212021/03/142021/01/192021/03/202021/03/192021/03/212021/03/182021/03/4 1399/12/14 فیروزه شیخی Firouze Sheikhi دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر f_sheikhi12@yahoo.com زهره میرکازهی ریگی Zohreh Mirkazehi Rigi دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر mirkazehi1397@gmail.com فاطمه آذرکیش Fatemeh Azarkish دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر azarkish2005@yahoo.com سعید کلکلی Saied Kalkali دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر saeedkalkali@gmail.com ملیحه سیدآبادی Malieh Seid Abadi دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر maliheSeidabadi2121@gmail.com علی میربلوچ زهی Ali Mirbaloochzehi گروه بهداشت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر، ایران shafa.571@gmail.com Clinical Signs Demographic Characteristics COVID-19 Coronavirus. علائم بالینی ویژگی‌های دموگرافیک کووید-۱۹ کروناویروس. 1. http://virological.org/t/novel-2019- VoNCGAo, coronavirus-genome/319. 2020.##2. https://www.who.int/dg/speeches/detail/who-director-general-s-remarks-at-the-media-briefing-on-covid-2019-outbreak-on-17-february-2020 WHOWD-GsratmboC-ooF. ##3.https://www.worldometers.info/coronavirus/coronavirus-death-rate/. Coronavirus (COVID-19) Mortality Rate. 2020/6/3. ##4. Bund S, Baud D, Qi X, Nielsen-Saines K, Musso M, Pomar L. Real estimates of mortality following COVID-19 infection Lancet Infect. 2020.##doi:10.1016/S1473-3099(20)30195-X ##5. Tian Y, Long R, Weidong N, Yan H. gastrointestinal features inCOVID‐19 and the possibility of faecal transmission .Alimentary pharmacology & therapeutics. 2020;51(9):843-51.##doi:10.1111/apt.15731 ##6. Razai MS, Doerholt K, Ladhani S, al. e. Coronavirus disease 2019 (COVID-19): a guide for UK GPs. BMJ. ##7. Repici A, Maselli R, Colombo M, Chiara Ferrara E, Azzolini E, Lagioia M. Coronavirus (COVID-19) outbreak: what the department of endoscopy should know. Gastrointestinal Endoscopy. 2020;92(192-197). doi:10.1016/j.gie.2020.03.019 ##8. Josh S, Stanway D. "Germany 'heading for epidemic' as virus spreads faster outside China". Thomson Reuters. Archived from the original on 26 February 2020. . 2020. ##9. Huang K, Zhang J, Wu W, Di H. A retrospective analysis of the epidemiology, clinical manifestations, and imaging characteristics of familial clusteronset COVID-19. Annals of Translational Medicine All rights reserved. 2020;8(12):747. doi:10.21037/atm-20-3759 ##10. Tian S, Hu N, Lou J, Chen K, Kang X, Xiang Z. Characteristics of COVID-19 infection in Beijing. Journal of Infection. Journal of Infection. 2020.##doi:10.1016/j.jinf.2020.02.018 ##11. Talebi S, Nematshahi M, Tajabadi A, Khosrojerdi A. Comparison of Clinical and Epidemiological Characteristics of Deceased and Recovered Patients with COVID-19 in Sabzevar, Journal of Military Medicine. 2020;22(6):509-16. doi: 10.30491/JMM.22.6.509 ##12. Mousavi Jazayeri S A. Shahid Fatemi Field Hospital Services for Patients with COVID-19 in Bandar Abbas, Iran. J Mil Med. 2020; 22 (10) :991-992. doi:10.30491/JMM.22.10.991 ##13. Wang C, Pan R, Wan X, Tan Y, Xu L, Ho C, et al. Immediate psychological responses and associated factors during the initial stage of the 2019 coronavirus disease (COVID-19) epidemic among the general population in China. International journal of environmental research and public health. 2020;17(5):1729. doi:10.3390/ijerph17051729 ##14. Chen J, Qi T, Liua L, Ling b Y, Qianc Z, Li d T, et al. Clinical progression of patients with COVID-19 in Shanghai, China. Journal of Infection. 2020(e1-e6. doi:10.1016/j.jinf.2020.03.004 ##15. Huang C, Wang Y, Li X, Ren L, Zhao J, Hu Y. Clinical features of patients infected with 2019 novel coronavirus in Wuhan, China. Lancet. 2020; 6736 (20):30183-5. ##16. Long L, Xu L, Xiao X, Yang J, Jian J, Ji M, et al. Epidemiological and clinical characteristics of patients with coronavirus disease-2019 in shiyan city china. Front Cell Infect Microbiol. 2020. doi: 10.3389/fcimb.2020.00284. ##17. Zheng F, Tang W, Li H, Huang Y, Zia Y, Zhou Z. Clinical characteristics of 161 cases of corona virus disease 2019 (COVID-19) in Changsha. European Review for Medical and Pharmacological Sciences. 2020;24:3404-10. doi:10.1136/bmj.m091 ##18. Gralinski L, Menuchery V. Return of the Coronavirus: 2019-nCoV. MDPI. 2020;12(2):135.##doi:10.3390/v12020135 ##19. Liu C-Y, Yang Y-z, Zhang X-M, Xu X, Dou Q, Zhang W-W. The prevalence and influencing factors for anxiety in medical workers fighting COVID-19 in China: A cross-sectional survey. 2020.##doi:10.2139/ssrn.3548781 ##20. Wu Y, Chen C, Chan Y. The outbreak of COVID19: An overview. Journal of the Chinese Medical Association. 2020;83(3):20-217.##doi:10.1097/JCMA.0000000000000270## ##