مدیریت آب و غذا در بحران‌ها و نبردهای نامتعارف با استفاده از فناوری نانو Water and Food Management Using Nanotechnology in Crises and Unconventional Battles 1 1 تامین آب و غذای سالم در نیروهای مسلح علاوه بر این که در سلامت جسم و روان نیروها تاثیر مستقیم دارد، یکی از دغدغه‌های فرماندهان و مدیران تلقی می‌شود. نقل و انتقال و جابجایی نیرو و حضور در ماموریت‌ها و عملیات‌های مختلف به ویژه در نیروی دریایی اهمیت مدیریت آب و غذا را دو چندان می‌نماید. امروزه فناوری نانو با کاربردهای مختلف در عرصه مدیریت منابع آب و غذا نیز به کمک صنعت دفاعی آمده است. اگرچه از این فناوری در عرصه‌های دیگر در نیروی دریایی نظیر نانو الیاف استفاده شده در لباس های آنتی باکتریال غواصی، لباسهای خود تمیز شونده، مقاوم در برابر آتش سوزی و همچنین در تجهیزات، بدنه قایق‌ها به عنوان روکش‌های سبک و مقاوم در برابر خوردگی و ... هم کاربردهای فراوانی دارد اما در این مقاله نگاهی به استفاده از این فناوری در تهیه آب و غذای سالم برای نیروها در شرایط بحرانی در دریا خواهیم داشت. در گذشته نه چندان دور اهداف تصفیه گرهای آب آشامیدنی کاهش مواد معلق و زدودن عوامل زنده بیماری زا در آب بود که با روشهای متداول فیلتراسیون و گندزدایی قابل حصول بودند. لیکن با افزایش غلظت مواد ریز، ترکیبات نیتروژن دار، مواد آلی و معدنی و فلزات سنگین در منابع آب، روش های متعارف جوابگوی نیاز مصرف‌کننده‌ها نبوده و لازم است از فرآیندهای به‌روزتر در تصفیه‌گرها استفاده شود. 2 Providing healthy water and food in the armed forces, in addition to having a direct impact on the physical and mental health of the forces, is one of the concerns of commanders and managers. The transfer and relocation of forces in various missions and operations, especially in the Navy, emphasize the importance of water and food management. Today, nanotechnology with various applications in the field of water and food resource management has also come to the aid of the defense industry. However, this technology has been used in other fields of the Navy, such as nanofibers in antibacterial diving suits, self-cleaning suits, fire-resistant suits, as well as equipment, boat hulls as lightweight and corrosion-resistant coatings, it also has many applications, but in this review, we will have a glimpse of the use of this technology in providing healthy water and food for the forces in critical conditions at sea. In the past, the goals of drinking water purifiers were to reduce suspended solids and eliminate live pathogens in water, which could be achieved by conventional filtration and disinfection methods. However, with increasing concentrations of particulate matter, nitrogen compounds, organic and mineral matter, and heavy metals in water sources, conventional methods do not meet the needs of consumers and it is necessary to use relatively new processes in purifiers. 193 198 2023/12/20 1402/9/29 2021/01/29 1399/11/10 سعید زردار Saeid Zardar مرکز تحقیقات زیست شناسی، دانشکده و پژوهشکده علوم پایه، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران بابک براتی Babak Barati مرکز تحقیقات زیست شناسی، دانشکده و پژوهشکده علوم پایه، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران Water management Nanofilters Nanofoods Nanotubes. مدیریت آب نانوفیلتر نانو غذا نانو لوله ## ##

زباله‌های پلاستیکی و آلودگی‌های نفتی؛ دو آلاینده مهم زیست محیطی در خلیج فارس Plastic Waste and Oil Pollution; Two Important Environmental Pollutants in the Persian Gulf 1 1 آلودگی محیط زیست بویژه آلودگی دریاها از مسائل بغرنج و تهدید‌کننده است که بشرِ امروز با آن مواجه است. مبارزه با آلودگی‌های شیمیایی و موادی که سلامت محیط زیست را دچار مخاطره می‌سازند از اهم وظایف و رسالت جامعه امروز است. دریا یکی از منابع غنی و دارای امتیازهای ویژه‌ای برای تامین قسمتی از نیازهای بشر در طول تاریخ بوده و هست، بنابراین حفظ محیط زیست آن و جاندارانی که در آن زندگی می‌کنند در تداوم زندگی انسانها نقش بسزایی دارد. آلودگی عبارتست از انتقال یا داخل‌سازی مستقیم و یا غیرمستقیم مواد یا انرژی توسط بشر به محیط زیست که در نتیجه آن به محیط زیست دریایی، اثرات زیان‌آوری از طریق ایجاد خطر جهت منابع زیستی، خطر برای سلامتی بشر، ایجاد موانع در ارتباط با فعالیت‌های دریایی شامل ماهی‌گیری، صدمات ناشی از استفاده از آب دریا و کاستن منابع تفریحی وارد خواهد ساخت. در برخی جاها در اقیانوس‌ها شمار این ذرات حتی بیشتر از شمار پلانکتون‌ها هستند که سطوح بالای اقیانوس‌ها محل زندگی آنها است. ماهی‌ها این ذرات پلاستیکی را هم می‌خورند و در نهایت معده آنها بیشتر حاوی پلاستیک است تا پلانکتون. از این رو ماهی‌ها به‌رغم داشتن شکمی پر از گرسنگی می‌میرند. در عین حال تنها ماهی‌ها نیستند که در معرض خطر وجود ذرات پلاستیکی در دریاها قرار دارند، بلکه این ذرات، زندگی پرندگان دریایی را نیز به مخاطره می‌اندازد. از یک طرف این احتمال وجود دارد که پرندگان در کیسه‌های پلاستیکی گیر افتاده و خفه شوند، از طرفی دیگر هنگامی که این پرندگان ماهی می‌خورند ذرات پلاستیکی وارد بدنشان می‌شود. یکی دیگر از معضلاتی که کیسه‌های پلاستیکی به همراه دارند، نبود روشی مناسب برای دفع آنها بدون داشتن پیامدهای زیان بار برای محیط زیست است. 2 Environmental pollution, especially marine pollution, is one of the most complex and threatening issues facing human beings today. Fighting chemical pollutants and substances that endanger the health of the environment is one of the most important tasks and missions of today's society. The sea is one of the rich resources with special privileges to meet some of the human needs throughout history, so the preservation of its environment and the living things that live in it play an important role in the continuation of human life. Pollution is the direct or indirect transfer or intrusion of materials or energy by humans into the environment, resulting in harmful effects on the marine environment by endangering biological resources, endangering human health, and creating barriers to marine activities. Fishing will damage the use of seawater and reduce recreational resources. In some places in the oceans, the number of these particles is even higher than the number of plankton, where the high levels of the oceans live. Fish also eat these plastic particles, and eventually their stomachs contain more plastic than plankton. Hence, fish die despite having a full stomach. At the same time, it is not only fish that are at risk of plastic particles in the seas, but these particles also endanger the life of seabirds. On the one hand, it is possible for birds to get stuck in plastic bags and suffocate, on the other hand, when these birds eat fish, plastic particles enter their bodies. Another problem with plastic bags is the lack of a proper way to dispose of them without having harmful consequences for the environment 199 204 2023/12/202023/12/20 1402/9/29 2021/01/292021/01/29 1399/11/10 مسعود جوانبخت Masoud Javanbakht دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. اصفهان، ایران Plastic waste Petroleum pollution Environment Persian Gulf Iran زباله‌ پلاستیکی آلودگی‌ نفتی زیست محیطی خلیج فارس ایران ## ##

پیشگیری از مشکلات بهداشتی شایع در دریانوردان با آموزش خودمراقبتی Prevention of Common Health Problems in Seafarers with Self-Care Training 1 1 مراقبت‌های پزشکی و آموزشی و ایجاد تدابیر خاص برای جلوگیری از گسترش بیماری اهمیت بسزایی در حفظ سلامتی دریانوردان دارد. دسترسی مستقیم و سریع به کمک‌های پزشکی مناسب، همواره در دسترس این گروه نیست. با توجه به اینکه دریانوردی شغلی خطرناک با نرخ مرگ و میر بالاتر نسبت به بسیاری از مشاغل خشکی است، خودمراقبتی، متداول‌ترین پاسخ رفتاری پیشگیری از بیماری‌های شایع در این گروه تلقی می‌شود. مهمترین دستاورد تقویت رویکرد خودمراقبتی این است که ملوانان تصمیمات درستی درباره استفاده صحیح از مراقبت‌های بهداشتی گرفته و رفتارهای خودمراقبتی را به طور مناسب در مورد مشکلات بهداشتی انتخاب و اجرا کنند. خودمراقبتی دریانوردان می‌تواند شامل پیشگیری از بیماری‌های ناشی از کار، پیشگیری و حفاظت شغلی و عوامل زیان‌آور مکانیکی، پیشگیری از عوامل زیان‌آور ارگونومیکی، پیشگیری از عوامل زیان‌آور شیمیایی، پیشگیری از عوامل زیان‌آور فیزیکی، پیشگیری از مشکلات تغذیه‌ای باشد. خودمراقبتی در دریانوردان به وضوح موجب افزایش کارآیی و مهارت‌های فردی ملوانان در مقابل بیماری‌ها می‌شود. از طرفی، فراگیری فعالیت‌های خودمراقبتی می‌تواند ملوانان را به سمت حفظ سلامتی سوق دهد، سازگاری فرد را با محیط و مشکلات بهداشتی افزایش دهد، توان مراقبت از خود را در ملوانان بیشتر کند و میزان ابتلا و از کارافتادگی و هزینه های درمانی را کاهش دهد. 2 Medical and educational care and the creation of special measures to prevent the spread of the disease are of great importance in maintaining the health of seafarers. Direct and immediate access to appropriate medical care always is not available to this group. Given that sailing is a dangerous occupation with a higher mortality rate than many onshore jobs, self-care is the most common behavioral response to prevent common diseases in this group. The most important achievement of strengthening the self-care approach is that sailors make the right decisions about the proper use of health care and choose and implement appropriate self-care behaviors for health problems. Sailors' self-care can include prevention of occupational diseases, prevention and protection of occupational and mechanical detrimental factors, prevention of ergonomic detrimental factors, prevention of chemical detrimental factors, prevention of physical detrimental factors, prevention of nutritional problems. Self-care in seafarers clearly increases the efficiency and individual skills of sailors against disease. On the other hand, learning self-care activities can lead sailors to stay healthy, increase a person's adaptation to the environment and health problems, increase the ability of sailors to take care of themselves, and reduce the incidence of disability and treatment costs. 205 209 2023/12/202023/12/202020/12/25 1399/10/5 2021/01/292021/01/292021/01/23 1399/11/4 مرادعلی زارعی پور Moradali Zareipour دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ، ارومیه ، ایران. z.morad@yahoo.com مجتبی فتاحی اردکانی Mojtaba Fattahi Ardakani مرکز تحقیقات دیابت یزد، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد ، یزد ، ایران. mjfattahi57@gmail.com سحر زمانی اهری Sahar Zamaniahari دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ، ارومیه ، ایران. zamaniahari2011@hotmail.com احمد ستوده Ahmad Sotoudeh گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران sotoudeh_ahmad@yahoo.com Prevention Health problems Seafarers Self-care. پیشگیری مشکلات بهداشتی دریانوردان خودمراقبتی. 1. Lingjie Y, Guoxiang S, Weiping Z, Ping H, Lifeng Z, Weikun H, et al. Survey and Analysis of Common Diseases about Seafarers on a Voyage. American Journal of Clinical and Experimental Medicine. 2018;6(6):136-40.##2. Allen P, Wardsworth E, Smith A. The prevention and management of seafarers’ fatigue: a review. International maritime health. 2007;58(1-4):167-77.##3. Jepsen JR, Zhao Z, Pekcan C, Barnett M, Van Leeuwen WM. Risk factors for fatigue in shipping, the consequences for seafarers’ health and options for preventive intervention. Maritime Psychology: Springer; 2017. p. 127-50. doi:10.1007/978-3-319-45430-6_6##4. Zareipour M, Jadgal MS, Movahed E. Health ambassadors role in self-care during COVID-19 in Iran. Journal Mil Med. 2020;22(6):672-4.##5. Instructions executive education programs and health promotion. tehran: Ministry of Health and Medical Education; 2015.##6. Zareipour M, Movahed E, Jadgal MS, Zamaniahari S. Role of Self-Care in Diabetic Patients During COVID-19 Pandemic. Journal of Diabetes Nursing. 2020;8(3):1131-6.##7. Hajinabi K. Effect of Empowerment of Rural Islamic Councils on the Implementation of Individual Self-Care Programs. Iranian Journal of Health Education and Health Promotion. 2018;6(3):283-92. doi:10.30699/acadpub.ijhehp.6.3.283##8. Roghayeh Abedini. Guide to occupational health conditions and radiation control in fishing and Maritime jobs, Environmental Research Institute, Winter 92 for the first time.##9. Herttua K, Vork J, Nielsen JB. Associations of age, occupation and nationality of seafarers with risk of evacuations at sea: A register-based study on Danish-flagged merchant ships. Marine Policy. 2020:103989. doi:10.1016/j.marpol.2020.103989##10. Sotoudeh A, Mazloomy Mahmoodabad SS, Fattahi Ardakani M, Zareipour M, Ebrahimi H. A survey of knowledge and behaviors of skin cancer prevention in sailors in southern Iran in 2019: A descriptive study. Journal of Marine Medicine. 2021;2(4).## ##

تعیین میزان بروز و وضعیت اپیدمیولوژیک بیماری سل در شهر کرمان در سال 1397 Incidence Rate and Epidemiological Status of Tuberculosis in Kerman City in 2018 1 1 زمینه و هدف: سل یک بیماری عفونی تهدیدکننده حیات است که عمدتاً توسط مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ایجاد می‌گردد. تعیین میزان بروز بیماری سل و درمان افراد بیمار یکی از راهکارهای مهم جهت پیشگیری از بروز بیماری و تسریع در روند دستیابی به اهداف توسعه پایدار برای کاهش موارد سل است. روش‌ها: این مطالعه توصیفی و از نوع مقطعی است. اطلاعات از داده‌های ثبت شده نظام مراقبت بیماری سل و پرسشنامه‌ای که توسط محقق ساخته شده بود با پرسش از بیماران و همچنین کارکنان نظام سلامت، استخراج شد. یافته‌ها: تعداد کل موارد سل 89 نفر بود که 57/3% زن و مابقی مرد بودند. میانگین سن بیماران 61/71سال بود. موارد سل ریوی78/7 % و مابقی خارج ریوی بودند. بروز کلی موارد سل و بروز موارد اسمیر مثبت در شهر کرمان در سال 1397 به ترتیب برابر با 11/4 و 6/1 در 100000 نفر جمعیت بود. همچنین میزان بروز موارد سل اسمیر منفی و خارج ریوی در سال 1397 به ترتیب برابر با 2/1 و 2/2 نفر در 100000 هزار نفر جمعیت بود. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد بروز سل در شهر کرمان به میزان اندکی از حد متوسط کشوری بالاتر است که همین مقدار اندک هم نیاز به بررسی بیشتر و شناسایی علل و نهایتاً اقدام در جهت کاهش بروز این بیماری را می‌طلبد. 2 Background and aim: Tuberculosis is a life-threatening infectious disease mainly caused by Mycobacterium tuberculosis. Determining the incidence of tuberculosis and treating sick people is one of the important strategies to prevent the occurrence of the disease and accelerate the process of achieving the goals of sustainable development to reduce cases of tuberculosis. Methods: This is a descriptive-analytical cross-sectional study. The information is extracted from the recorded data of the tuberculosis care system and a researcher-made checklist with questions from patients as well as health system staff. Results: The total number of tuberculosis cases was 89, of which 57.3% were female. The mean age was 61.71 years. The cases of pulmonary tuberculosis were 78.7% and the others were extrapulmonary. The overall incidence of tuberculosis and smear-positive cases in Kerman in 2018 were equal to 11.4 and 6.1 per 100,000 population, respectively. Also, the incidence of negative and extrapulmonary tuberculosis cases in 2018 was equal to 1.2 and 2.2 people per 100,000 population, respectively. Conclusion: These findings showed that the incidence of tuberculosis in Kerman is slightly higher than the national average, however, this small amount requires further investigation and survey of the causes and finally measurements to reduce the incidence of this disease. 210 215 2023/12/202023/12/202020/12/252020/12/23 1399/10/3 2021/01/292021/01/292021/01/232021/01/24 1399/11/5 سلمان دانشی Salman Daneshi گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران medicine.med2002@yahoo.com فرید عبادی فرد آذر Farbod Ebadifard Azar دانشگاه علوم پزشکی ایران dr_febadi@yahoo.com سید وحید احمدی طباطبایی Seyed Vahid Ahmadi Tabatabaei دانشگاه علوم پزشکی کرمان v.tabatabaei@gmail.com شهره عالیان سماک خواه Shohre Alian Samakkhah دانشکده تخصصی فناوری های نوین آمل shohre.alian@ut.ac.ir علی کمالی Ali Kamali دانشگاه علوم پزشکی جیرفت Alikamali1348@yahoo.com کیاوش هوشمندی Kiavash Hushmandi دانشگاه تهران kiavash.hushmandi@gmail.com مهدی راعی Mehdi Raei دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) mehdi_r_d@yahoo.com Tuberculosis Incidence Epidemiologic Kerman. بیماری سل بروز اپیدمیولوژیک کرمان. 1. Small PM, Hopewell PC, Singh SP, Paz A, Parsonnet J, Ruston DC, et al. The Epidemiology of Tuberculosis in San Francisco--A Population-Based Study Using Conventional and Molecular Methods. New England Journal of Medicine. 1994; 330 (24):1703-9. doi:10.1056/NEJM199406163302402##2. Beiranvand R, Ghalavandi S, Delpisheh A, Sayemiri K, Salmanzadeh S. Epidemiology of Tuberculosis in south-west of Iran: a brief report. Tehran University Medical Journal TUMS Publications. 2014;72(4):263-7.##3. Hasibi M, Soudbakhsh A, Abadi Z, Mehdipoor P. Mortality rate of infectious disease in relation to holidays: three year study in Imam Khomeini Hospital. Tehran University Medical Journal TUMS Publications. 2008;65(10):50-4.##4. Yazdani Cherati J, Ahmadi Baseri E, Etemadinejad S. Epidemiology of Tuberculosis in Lorestan between 2002 and 2008. Iranian Journal of Epidemiology. 2014;9(4):40-7.##5. Hatami H, Razavi SM, Eftekhar-Ardabili. Text##book of public health. Tehran: Arjmand Press; 2008.##6. Steingart KR, Henry M, Ng V, Hopewell PC, Ramsay A, Cunningham J, et al. Fluorescence versus conventional sputum smear microscopy for tuberculosis: a systematic review. The Lancet infectious diseases. 2006;6(9):570-81. doi:10.1016/S1473-3099(06)70578-3##7. Organization WH. Global tuberculosis control surveillance, planning, financing 2004 ##8. Nasehi M, L M. Gidlin tuberclosis. Tehran: Ministry health; 2009.##9. Nasehi M, Hassanzadeh J, Rezaianzadeh A, Zeigami B, Tabatabaee H, Ghaderi E. Diagnosis delay in smear positive tuberculosis patients. Journal of research in medical sciences: the official journal of Isfahan University of Medical Sciences. 2012; 17 (11):1001.##10. Marjani M, Baghaei P, Tabarsi P, Shamaei M, Mansouri D, Masjedi M, et al. Drug resistance pattern and outcome of treatment in recurrent episodes of tuberculosis. Eastern Mediterranean Health Journal. 2012;18(9):957-61. doi:10.26719/2012.18.9.957##11. Zadeh JH, Nasehi M, Rezaianzadeh A, Tabatabaee H, Rajaeifard A, Ghaderi E. Pattern of reported tuberculosis cases in iran 2009-2010. Iranian journal of public health. 2013;42(1):72.##12. van Zyl Smit R, Pai M, Yew W, Leung C, Zumla A, Bateman E, et al. Global lung health: the colliding epidemics of tuberculosis, tobacco smoking, HIV and COPD. European Respiratory Journal. 2010;35(1):27-33. doi:10.1183/09031936.00072909##13. Dye C, Bassili A, Bierrenbach A, Broekmans J, Chadha V, Glaziou P, et al. Measuring tuberculosis burden, trends, and the impact of control programmes. The Lancet infectious diseases. 2008; 8(4):233-43. doi:10.1016/S1473-3099(07)70291-8##14. Atekem KA, Tanih NF, Ndip RN, Ndip LM. Evaluation of the tuberculosis control program in south West Cameroon: factors affecting treatment outcomes. International journal of mycobacteriology. 2018;7(2):137. doi:10.4103/ijmy.ijmy_20_18##15. Ospina JE, Orcau À, Millet J-P, Ros M, Gil S, Caylà JA, et al. Epidemiology of tuberculosis in immigrants in a large city with large-scale immigration (1991-2013). PloS one. 2016; 11(10): e0164736. doi:10.1371/journal.pone.0164736##16. Ghaffari-Fam S, Hosseini SR, Heydari H, Vaseghi-Amiri R, Daemi A, Nikbakht HA. Epidemiological patterns of Tuberculosis disease in the Babol, Iran. Analyt Res Clin Med. 2015;3(3):146-9. doi:10.15171/jarcm.2015.026##17. Organization WH. Global tuberculosis control: epidemiology, strategy, financing: WHO report 2009: World Health Organization; 2009.##18. Daneshi S, Naghibzadeh-Tahami A, Razaghi AR, Sheikhshoaei M, Rezabeigi Davarani E. Epidemiologic Study of Tuberculosis in Kerman City during 2011-2015. Journal of Health and Development. 2018;7(3):218-26.##19. Metanat M, Sharifi MB, Alavi NR, Aminianfar M. The epidemiology of tuberculosis in recent years: Reviewing the status in south-eastern Iran. Zahedan Journal of Research in Medical Sciences. 2012; 13(9):e93704.## ##

مقایسه یافته‌های بالینی، آزمایشگاهی و رادیولوژیکی در بیماران سالمند و غیرسالمند مبتلا به کووید-19 Comparison of Clinical, Laboratory and Radiological Findings in Iranian Elderly and Non-Elderly Patients with COVID-19 1 1 زمینه و هدف: داده‌ها حاکی از آن است که افراد سالمند مستعد ابتلا به کووید-19 هستند و پیش آگهی جدی‌تری نسبت به سایر گروه‌های سنی دارند. مطالعه حاضر یافته‌های بالینی، آزمایشگاهی و رادیولوژیک را در بین گروه‌های بیماران مبتلا به کووید-19 سالمند و غیرسالمند مقایسه کرده است. روش‌ها: داده‌های مربوط به 598 بیمار تایید شده قطعی مبتلا به کووید-19 که از 7 اسفند 98 تا 7 فروردین 99 در بیمارستان بقیه الله تهران پذیرش شده بودند، جمع آوری گردید. بیماران به دو گروه افراد سالمند (≥ 65 سال) و غیرسالمند (کمتر از 65 سال) تقسیم بندی شدند و مشخصات بالینی، یافته‌های آزمایشگاهی، تصویربرداری و پیامدهای نهایی بین این دو گروه سنی مقایسه گردید. یافته‌ها: داده‌ها بین 139 (2/23 درصد) بیمار سالمند با میانگین سنی 5/6±1/73 سال (محدوده 94-65 سال) و 459 (8/76 درصد) بیمار غیرسالمند با میانگین سنی 2/10±1/49 سال (محدوده 22-64 سال) مبتلا به کووید-19 مورد مقایسه قرار گرفت. بیماری های همراه از جمله فشارخون بالا، بیماری کبد، روماتیسم، آسم و آلرژی در افراد سالمند بیشتر از افراد غیرسالمند بود. علائم اولیه بیماری کووید-19 در بیماران سالمند و غیرسالمند شامل سرفه و تنگی نفس، همچنین تب، ضعف عضلانی و لرز بود. میزان RBC و هموگلوبین در افراد سالمند به طور معنی‌داری کمتر از بیماران غیرسالمند بود. در حالی که سایر یافته های آزمایشگاهی تفاوت معنی داری بین دو گروه نداشتند. تعداد نوتروفیل ها و سطحESR ،AST ،LDH و CRP در همه بیماران سالمند و غیرسالمند بالاتر از مقادیر نرمال بود. بروز ضایعات چند لوبی در سی تی اسکن و تهویه مکانیکی در بیماران سالمند به طور معنی‌داری بیشتر از بیماران غیرسالمند مبتلا به کووید-19 بود. بیماران سالمند و غیرسالمند مبتلا به کووید-19 از درمان های حمایتی یکسان برخوردار بودند. 11 (9/7٪) مرگ در گروه سالمندان و 30 (5/6٪) مرگ در گروه غیرسالمندان ثبت شد. نتیجه‌گیری: بیماران سالمند نسبت به بیماران غیرسالمند مبتلا به کووید-19 به احتمال زیاد دارای وضعیت بالینی پیچیده و پیامدهای بالینی بدتر در بیمارستان هستند. پیشنهاد می شود برای بیماران سالمند، غربالگری و تشخیص زودهنگام برای ابتلا به کووید-19 با هدف کاهش میزان مرگ و میر و پیش آگهی بدتر انجام شود. 2 Background and Aim: Data suggests that elderly people are more easily infected by COVID-19 and develop a more serious prognosis than other age groups. The current study compared the clinical, laboratory, and radiological findings between groups of elderly and non-elderly Iranian patients with COVID-19. Methods: Data was collected on 598 patients that had been diagnosed and confirmed with COVID-19 in Baqiyatallah hospital, Tehran, Iran from February 26 to March 26, 2020. Patients were assigned to the elderly (≥65 years old) and the non-elderly (<65 years old) groups and clinical characteristics, laboratory findings, imaging manifestations, and outcomes were compared between two age groups. Results: Data from a total of 139 elderly patients (23.2%) with a mean age of 73.1±6.5 years (range: 65-94 years), and 459 non-elderly patients (76.8%) with a mean age of 49.1±10.2 years (range: 22-64 years) were evaluated. Comorbidities including; hypertension, liver disease, rheumatism, asthma, and allergy were more common in the elderly than in the non-elderly. Early symptoms in the elderly and non-elderly patients included cough and dyspnea, as well as fever, muscle weakness, and chills. The RBC and hemoglobin in the elderly were significantly lower than in the non-elderly patients. While other laboratory findings were not significant differences between the two groups. The number of neutrophils and the ESR, AST, LDH, and CRP levels were higher in all elderly and non-elderly patients. The incidence of multilobe lesions in CT scan and mechanical ventilation in elderly patients was significantly greater than in non-elderly patients with COVID-19. Elderly and non-elderly patients with COVID-19 received the same symptomatic comprehensive supportive therapies. Eleven (7.9%) deaths occurred in the elderly group and 30 (6.5%) occurred in the non-elderly group. Conclusion: Elderly patients with COVID-19 are more likely to have a complicated clinical condition and worse in-hospital outcomes than the non-elderly. It’s suggesting that elderly patients should seek early screening and early diagnosis to reduce the mortality rates and worse prognosis associated with COVID-19. 216 225 2023/12/202023/12/202020/12/252020/12/232020/12/14 1399/9/24 2021/01/292021/01/292021/01/232021/01/242021/01/17 1399/10/28 علیرضا جلالی فراهانی Alireza Jalali Farahani مرکز تحقیقات آترواسکلروز، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران جنیفر سوان Jennifer Swann استاد علوم زیستی، مدیر موقت مطالعات آفریقا، دانشگاه لهیگ، ایالات متحده امریکا سعید راضی Saeid Razi مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی تولیدمثل، موسسه تحقیقات ابن سینا،ACECR ، تهران، ایران مظفر محمدی Mozafar Mohammadi مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی کاربردی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران جعفر امانی Jafar Amani مرکز تحقیقات زیست شناسی مولکولی، موسسه زیست شناسی و مسمومیت سیستم ها، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران حمیدرضا جوادزاده Hamidreza Javadzadeh مرکز تحقیقات تروما، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران زینب رضایی Zenynab Rezaei کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران سید رضا حسینی آرا Reza Hosseiniara مرکز تحقیقات تروما در عملیات پلیس، معاونت بهداشت، امداد و درمان، نیروی انتظامی، تهران، ایران hosseiniara7@gmail.com COVID-19 SARS-CoV-2 Elderly Iran. کووید-19 کروناویروس سالمند ایران. 1. Noroozian M. The elderly population in Iran: an ever growing concern in the health system. Iranian journal of psychiatry and behavioral sciences. 2012; 6(2):1.##2. Liu K, Chen Y, Lin R, Han K. Clinical features of COVID-19 in elderly patients: A comparison with young and middle-aged patients. Journal of Infection. 2020. doi:10.1016/j.jinf.2020.03.005##3. Ginaldi L, De Martinis M, Monti D, Franceschi C. The immune system in the elderly. Immunologic research. 2004;30(1):81. doi:10.1385/IR:30:1:081##4. Farnoosh G, Alishiri G, Hosseini Zijoud SR, Dorostkar R, Jalali Farahani A. Understanding the Severe Acute Respiratory Syndrome Coronavirus 2 (SARS-CoV-2) and Coronavirus Disease (COVID-19) Based on Available Evidence-A Narrative Review. J Mil Med. 2020;22(1):1-1. doi: 10.30491/JMM.22.1.1##5. https://www.worldometers.info/coronavirus/##6. Nikpouraghdam M, Farahani AJ, Alishiri G, Heydari S, Ebrahimnia M, Samadinia H, Sepandi M, Jafari NJ, Izadi M, Qazvini A, Dorostkar R. Epidemiological characteristics of coronavirus disease 2019 (COVID-19) patients in IRAN: A single center study. Journal of Clinical Virology. 2020. doi:10.1016/j.jcv.2020.104378##7. Bruno G, Perelli S, Fabrizio C, Buccoliero GB. Short-term outcomes in individuals aged 75 or older with severe coronavirus disease (COVID-19): First observations from an Infectious Diseases Unit in Southern Italy. The Journal of Infection. 2020. doi:10.1016/j.jinf.2020.05.024##8. Verity R, Okell LC, Dorigatti I, Winskill P, Whittaker C, Imai N, Cuomo-Dannenburg G, Thompson H, Walker PG, Fu H, Dighe A. Estimates of the severity of coronavirus disease 2019: a model-based analysis. The Lancet Infectious Diseases. 2020 doi:10.1016/S1473-3099(20)30243-7##9. Yang Y, Lu Q, Liu M, Wang Y, Zhang A, Jalali N, Dean N, Longini I, Halloran ME, Xu B, Zhang X. Epidemiological and clinical features of the 2019 novel coronavirus outbreak in China. MedRxiv. 2020. doi:10.1101/2020.02.10.20021675##10. Liu Y, Gayle AA, Wilder-Smith A, Rocklöv J. The reproductive number of COVID-19 is higher compared to SARS coronavirus. Journal of travel medicine. 2020. doi:10.1093/jtm/taaa021##11. Yang J, Zheng Y, Gou X, Pu K, Chen Z, Guo Q, Ji R, Wang H, Wang Y, Zhou Y. Prevalence of comorbidities in the novel Wuhan coronavirus (COVID-19) infection: a systematic review and meta-analysis. International Journal of Infectious Diseases. 2020.##12. Xu XW, Wu XX, Jiang XG, Xu KJ, Ying LJ, Ma CL, Li SB, Wang HY, Zhang S, Gao HN, Sheng JF. Clinical findings in a group of patients infected with the 2019 novel coronavirus (SARS-Cov-2) outside of Wuhan, China: retrospective case series. BMJ. 2020; 368. doi:10.1136/bmj.m606##13. Yao TT, Qian JD, Zhu WY, Wang Y, Wang GQ. A systematic review of lopinavir therapy for SARS coronavirus and MERS coronavirus-A possible reference for coronavirus disease‐19 treatment option. Journal of medical virology. 2020. doi:10.1002/jmv.25729##14. Murthy S, Gomersall CD, Fowler RA. Care for critically ill patients with COVID-19. Jama. 2020; 323(15):1499-500. doi:10.1001/jama.2020.3633##15. Karlberg J, Chong DS, Lai WY. Do men have a higher case fatality rate of severe acute respiratory syndrome than women do?. American journal of epidemiology. 2004;159(3):229-31. doi:10.1093/aje/kwh056##16. Liang W, Guan W, Chen R, Wang W, Li J, Xu K, Li C, Ai Q, Lu W, Liang H, Li S. Cancer patients in SARS-CoV-2 infection: a nationwide analysis in China. The Lancet Oncology. 2020;21(3):335-7. doi:10.1016/S1470-2045(20)30096-6##17. Meyer KC. The role of immunity in susceptibility to respiratory infection in the aging lung. Respiration physiology. 2001;128(1):23-31. doi:10.1016/S0034-5687(01)00261-4##18. Xu J, Zhao S, Teng T, Abdalla AE, Zhu W, Xie L, Wang Y, Guo X. Systematic comparison of two animal-to-human transmitted human coronaviruses: SARS-CoV-2 and SARS-CoV. Viruses. 2020; 12(2):244. doi:10.3390/v12020244##19. Ai T, Yang Z, Hou H, Zhan C, Chen C, Lv W, Tao Q, Sun Z, Xia L. Correlation of chest CT and RT-PCR testing in coronavirus disease 2019 (COVID-19) in China: a report of 1014 cases. Radiology. 2020: 200642. doi:10.1148/radiol.2020200642##20. Chen T, Dai Z, Mo P, Li X, Ma Z, Song S, Chen X, Luo M, Liang K, Gao S, Zhang Y. Clinical characteristics and outcomes of older patients with coronavirus disease 2019 (COVID-19) in Wuhan, China (2019): a single-centered, retrospective study. The Journals of Gerontology: Series A. 2020. doi:10.1093/gerona/glaa089## ##

وضعیت استرس، اضطراب و افسردگی ناشی از همه‌گیری بیماری کووید-19 در جمعیت جنوب استان سیستان و بلوچستان در سال 1399 Stress, Anxiety and Depression Status in the Population of Southern Sistan and Baluchestan Province (Coastal Area) in the COVID-19 Epidemic in 2020 1 1 زمینه و هدف: نه‌تنها در زمان بروز بلایای طبیعی بلکه هنگام شیوع بیماری‌های واگیر، احتمال بروز واکنش‌های روانی متعدد در افراد جامعه افزایش می‌یابد. این امر می‌تواند سلامت روان و جسم افراد را تحت تأثیر قرار دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت استرس، اضطراب و افسردگی ناشی از همه‌گیری بیماری کووید-19 در مناطق جنوب استان سیستان و بلوچستان در سال 1399 انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه ۵۰۳ نفر از جمعیت جنوب استان سیستان و بلوچستان که به اینترنت دسترسی داشتند، به روش آنلاین مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده شامل فرم مشخصات دموگرافیک و مقیاس تعیین اضطراب، افسردگی و استرس (Dass-21) بود. بر اساس این ابزار افراد به 5 دسته (نرمال، خفیف، متوسط، شدید و خیلی شدید) طبقه‌بندی شدند. در این مقیاس نمره بالاتر نشان‌دهنده اختلال روان‌شناختی بیش‌تر و وضعیت سلامت روانی نامطلوب‌تر است. یافته‌ها: بیشترین افراد شرکت‌کننده ۱۹ تا ۲۹ سال بودند (43/2 درصد)، اکثر افراد متأهل (63/7 ٪)، ۲۹۸ نفر از آنها کارمند (60/6 ٪) و بیشترین فراوانی مربوط به مقطع لیسانس با ۱۹۸ نفر (40/3 ٪) بود. میانگین نمرات افسردگی 8/5±7/9، نمرات اضطراب 7/1±5/9 و نمرات استرس 9/3±11 بود. متغیرهای جنسیت، اشتغال و وضعیت پوشش بیمه‌ای با استرس، اضطراب و افسردگی ارتباط آماری معناداری داشتند (0.05<P) و متغیر سن، تأهل و تحصیلات با استرس، اضطراب و افسردگی ارتباط آماری معناداری نداشتند (0.05>P). نتیجه‌گیری: در طول زمان همه‌گیری بیماری کووید-۱۹ شاهد کاهش سلامت روان افراد مختلف جامعه هستیم و لازم است که ملاحظات روان‌شناختی به‌صورت مداوم و به‌موقع به‌خصوص تلفنی و آنلاین صورت گیرد. 2 Background and Aim: Not only during natural disasters but also during the outbreak of contagious diseases, the probability of multiple psychological reactions increases in the community. This can affect people's mental and physical health. The aim of this study was to determine the status of stress, anxiety, and depression in the Population of Southern Sistan and Baluchestan Province (Coastal areas), Iran in the COVID-19 Epidemic in 2020. Methods: In this cross-sectional study, 503 people from the general population of southern Sistan and Baluchestan (Coastal areas) were selected by the online sampling method. The tools used included a demographic data checklist and the Anxiety, Depression and Stress Scale (DASS-21). People were classified into five categories (normal, mild, moderate, severe, and very severe). A higher score indicates more psychological disorder and more undesirable mental health status. Results: Most participants were 19 to 29 years old (43.2%), most of them were married (63.7%), 298 of them were employees (60.6%) and the highest frequency was related to the bachelor degree with 198 people (40.3%). Mean scores of depression were 7.9±8.5, anxiety scores were 5.9±7.1 and stress scores were 11.9±9.3. The variables of gender, employment, and insurance coverage had a statistically significant relationship with stress, anxiety and depression (P<0.05) and the variables of age, marriage and education had no statistically significant relationship with stress, anxiety and depression (P<0.05). Conclusion: During the epidemic of COVID-19, we see a decrease in the mental health of different people in society and it is necessary that psychological considerations be done continuously and in a timely manner, especially by telephone and online. 226 236 2023/12/202023/12/202020/12/252020/12/232020/12/142020/12/12 1399/9/22 2021/01/292021/01/292021/01/232021/01/242021/01/172021/01/19 1399/10/30 واحدبخش بلوچ Vahedbakhsh Balouch دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر balouch.vahed@gmail.com محمدعلی وطن پرست Mohamadali Vatanparast دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر mohamadali.vatanparast@gmail.com سعیده دادپیشه Saideh Dadpisheh دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر s.dadpisheh@gmail.com زهره میرکازهی ریگی Zohreh Mirkazehi Rigi گروه آموزشی مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر، ایرانشهر، ایران mirkazehi1397@gmail.com COVID-19 Stress Anxiety Depression Iran کووید-۱۹ استرس اضطراب افسردگی ایران. 1. Wang C, Pan R, Wan X, Tan Y, Xu L, Ho C, et al. Immediate psychological responses and associated factors during the initial stage of the 2019 coronavirus disease (COVID-19) epidemic among the general population in China. International journal of environmental research and public health. 2020; 17(5):1729. doi:10.3390/ijerph17051729##2. http://virological.org/t/novel-2019- VoNCGAo, coronavirus-genome/319. 2020.##3. https://www.who.int/dg/speeches/detail/who-director-general-s-remarks-at-the-media-briefing-on-covid-2019-outbreak-on-17-february-2020 WHOWD-GsratmboC-ooF.##4. Tian Y, Long R, Weidong N, Yan H. gastrointestinal features inCOVID‐19 and the possibility of faecal transmission.Alimentary pharmacology & therapeutics. https://onlinelibrarywileycom/doi/full/101111/apt15731. 2020;51(9):843-51. doi:10.1111/apt.15731##5. Josh S, Stanway D. "Germany 'heading for epidemic' as virus spreads faster outside China". Thomson Reuters. Archived from the original on 26 February 2020. . 2020.##6. Abdelhafiz A, Mohammed Z, Ibrahim M, Alorabi M, Ayyad & Eman A. Knowledge, Perceptions, and Attitude of Egyptians Towards the Novel Coronavirus Disease (COVID-19. Journal of Community Health. 2020. doi:10.1007/s10900-020-00827-7##7. Xiao H, Zhang Y, Kong D, Li S, Yang N. Social Capital and Sleep Quality in Individuals Who SelfIsolated for 14 Days During the Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) Outbreak in January 2020 in China. Medical Science Monitor. 2020; 26(e923921). doi:10.12659/MSM.923921##8. Ahmed M, Jouhar R, Ahmed N, Adnan S, Aftab M, Zafar Mea. Fear and Practice Modifications among Dentists to Combat Novel Coronavirus Disease (COVID-19) Outbreak. International Journal of Environmental Research and Public Health. 2020;17(2821.). doi:10.3390/ijerph17082821##9. J. Q. What are the risks of COVID-19 infection in pregnant women? Lancet. 2020;395(10226):2-760. doi:10.1016/S0140-6736(20)30365-2##10. To KKW, Tsang OTY, Yip CCY. Consistent detection of 2019 novel coronavirus in saliva. Clinical Infectious Diseases. 2020; doi:10.1093/cid/ciaa149.##11. Shahyad S, Mohammadi M. Psychological Impacts of Covid-19 Outbreak on Mental Health Status of Society Individuals: A Narrative Review Journal of Military Medicine 2020;22(2):184-92.##12. Alizadeh Fard S, Saffarinia M. The prediction of mental health based on the anxiety and the social cohesion that caused by Coronavirus Social psychological research. 2020;33.##13. Rubin GJ, Wessely S. The psychological effects of quarantining a city. BMJ (Clinical research ed). 2020;368. doi:10.1136/bmj.m313##14. Shigemura J, Ursano RJ, Morganstein JC, Kurosawa M, Benedek DM. Public responses to the novel 2019 coronavirus (2019‐nCoV) in Japan. Mental health consequences and target populations Psychiatry and Clinical Neurosciences. 2020. doi:10.1111/pcn.12988##15. Brooks S, Webster R, Smith L, Woodland L, Wessely S, Greenberg N, et al. The psychological impact of quarantine and how to reduce it: rapid review of the evidence. The Lancet. 2020. doi:10.1016/S0140-6736(20)30460-8##16. Li Z, Ge J, Yang M, Feng J, Qiao M, Jiang R, et al. Vicarious traumatization in the general public, members, and non-members of medical teams aiding in COVID-19 control. Brain, Behavior, and Immunity. 2020. doi:10.1101/2020.02.29.20029322##17. Sahebi A, Asghari M, Salari R. Validation of depression, anxiety, stress scale for Iranian sample. Journal of Iranian Psychologist. 2006;1:299-312.##18. Zarabadipour M, Asgari Ghonche MR, Asgari Ghonche S, Mirzadeh M. Psychological Evaluation of the Factors Affecting the Stress caused by COVID-19 Outbreak in the Medical Staff and the Community of Qazvin, Iran Spring 2020. Journal of Military Medicine 2020;22(6):517-25. doi: 10.30491/JMM.22.6.51.##19. Sarboozi Hosein abadi T, Askari MR, Miri K, Namazi Nia M. Depression, stress and anxiety of nurses in COVID-19 pandemic in NoheDey Hospital in Torbat-e-Heydariyeh city, Iran. Journal of Military Medicine 2020;22(6):526-33. doi:10.30491/JMM.22.6.526##20. Bergeron S, Sanchez A. Media effects on students during SARS outbreak. Emerging infectious diseases. 2005;11(5):735. doi:10.3201/eid1105.040512##21. Wong J, Cheung E, Cheung V, Cheung C, Chan M, Chua S, et al. Psychological responses to the SARS outbreak in healthcare students in Hong Kong. Medical teacher. 2004;26(7):657-9. doi:10.1080/01421590400006572##22. Lai J, Ma S, Wang Y, Cai Z, Hu J, Wei N, et al. Factors associated with mental health outcomes among health care workers exposed to coronavirus disease 2019. JAMA network open. 2020;3(3): e 203976. doi:10.1001/jamanetworkopen.2020.3976##23. Ansari Ramandi M, Yarmohammadi H, Beikmohammadi S, Hosseiny Fahimi B, Amirabadizadeh A. Factors affecting the psychological status of an Iranian population during Coronavirus pandemic. Caspian Journal of Internal Medicine. 2020.##24. Taghizadeh F, Hassannia L, Moosazadeh M, Zarghami M, Taghizadeh H, Dooki A, et al. Anxiety and Depression in Health Workers and General Population During COVID-19 Epidemic in IRAN: A Web-Based Cross-Sectional Study. medRxiv. 2020. doi:10.1101/2020.05.05.20089292##25. Moghanibashi-Mansourieh A. Assessing the anxiety level of Iranian general population during COVID-19 outbreak. Asian Journal of Psychiatry. 2020:102076. doi:10.1016/j.ajp.2020.102076##26. Dai Y, Hu G, Xiong H, Qi H, Yuan X. Psychological impact of the coronavirus disease 2019 (COVID-19) outbreak on healthcare workers in China. medRxiv. 2020. doi:10.1101/2020.03.03.20030874##27. Li L, Wan C, Ding R, Liu Y, Chen J, Wu Z, et al. Mental distress among Liberian medical staff working at the China Ebola Treatment Unit: a cross sectional study. Health and quality of life outcomes. 2015; 13(1):156. doi:10.1186/s12955-015-0341-2##28. Othman N. Depression, Anxiety, and Stress in the Time of COVID-19 Pandemic in Kurdistan Region, Iraq. Kurdistan Journal of Applied Research. 2020: 37-44. doi:10.24017/covid.5##29. Suryadevara V, Adusumalli C, Adusumilli P, Chalasani S, Radhakrishnan R. Mental Health Status among the South Indian Pharmacy Students during Covid-19 Pandemic Quarantine Period: A Cross-Sectional Study. medRxiv. 2020. doi:10.1101/2020.05.08.20093708##30. Sun L, Sun Z, Wu L, Zhu Z, Zhang F, Shang Z, et al. Prevalence and Risk Factors of Acute Posttraumatic Stress Symptoms during the COVID19 Outbreak in Wuhan, China. medRxiv. 2020. doi:10.1101/2020.03.06.20032425##31. Cao W, Fang Z, Hou G, Han M, Xu X, Dong J, et al. The psychological impact of the COVID-19 epidemic on college students in China. . Psychiatry research. 2020; doi:10.1016/j.psychres.2020.112934##32. Bajema KL, Oster AM, McGovern OL. Persons Evaluated for 2019 Novel Coronavirus -United States, MMWR Morb Mortal Wkly Rep. ePub. 2020; doi.org/10.15585/mmwr.mm690 6e1.## ##

آگاهی و رفتارهای پیشگیری از سرطان پوست در ملوانان جنوب ایران در سال 1398 Knowledge and Practice of Skin Cancer Prevention in Sailors in Southern Iran in 2019 1 1 زمینه و هدف: روند ابتلا به سرطان پوست در پرسنل در محیط کاری روباز از جمله ملوانان به دلیل قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش خورشید به شکل نگران‌کننده‌ای در حال افزایش است. هدف از این مطالعه تعیین آگاهی و رفتارهای پیشگیری از سرطان پوست در ملوانان جنوب ایران بود. روش‌ها: این مطالعه مقطعی در سال 1398 بر روی 330 نفر از ملوانان بندر دیر در جنوب ایران که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شده بودند، انجام شد. از پرسشنامه محقق ساخته در دو بخش شامل اطلاعات جمعیت شناختی و آگاهی و رفتارهای پیشگیری‌کننده نسبت به سرطان پوست استفاده گردید. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS-20 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین سنی 330 ملوان؛ 10/4±37/9سال بود. آگاهی ملوانان در این پژوهش متوسط بود. اکثریت ملوانان (74 %) ابراز داشتند تغییر ساعت کاری روش مناسبی برای کاهش مواجهه با نور خورشید و آفتاب سوختگی است. در خصوص اقدامات محافظتی ضدآفتاب، تقریبا اکثریت ملوانان (66 %) گزارش کردند که هرگز و به ندرت از کرم ضدآفتاب استفاده نکرده بودند. در خصوص غربالگری سرطان پوست، اکثریت ملوانان (72 %) هرگز غربالگری پوست توسط پزشک انجام نداده بودند. نتیجه‌گیری: علی‌رغم شواهد فراوان در مورد خطر بروز سرطان پوست در پرسنل در محیط کاری روباز از جمله ملوانان، این گروه هنوز از موضوع آگاهی کافی ندارند. برای کاهش بروز بیماری و خطرات بالقوه آن، تدوین برنامه‎های آموزشی پایدار و اجرای اقدامات محافظتی برای ملوانان ضروری است. 2 Background and Aim: The trend of skin cancer in personnel in the open workplace, including sailors, is increasing alarmingly due to exposure to the sun's ultraviolet rays. The aim of this study was to determine the knowledge and practice of skin cancer prevention in sailors in southern Iran. Methods: This cross-sectional study was performed in 2019 on 330 sailors in Deir port in southern Iran who were selected by simple random sampling. The researcher-made questionnaire was used in two parts including demographic data and knowledge and preventive behaviors towards skin cancer. Data were analyzed using SPSS-20 software. Results: The mean age of 330 sailors; was 37.9±10.4 years. Sailors' knowledge in this study was moderate. The majority of sailors (74%) stated that changing working hours is a good way to reduce exposure to sunlight and sunburn. Regarding sunscreen, almost the majority of sailors (66%) reported that they had never and rarely used sunscreen. Regarding skin cancer screening, the majority of sailors (72%) had never had skin screening by a physician. Conclusion: Despite the abundant evidence on the risk of skin cancer in personnel in the open workplace, including sailors, this group is still not sufficiently aware of the issue. To reduce the incidence of the disease and its potential risks, it is necessary to develop sustainable training programs and implement protective measures for sailors. 237 243 2023/12/202023/12/202020/12/252020/12/232020/12/142020/12/122020/12/23 1399/10/3 2021/01/292021/01/292021/01/232021/01/242021/01/172021/01/192021/01/28 1399/11/9 احمد ستوده Ahmad Sotoudeh گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران sotoudeh_ahmad@yahoo.com سید سعید مظلومی محمود آباد Seyed Saeed Mazloomy Mahmoodabad مرکز تحقیقات عوامل موثر بر سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد، ایران mazloomy.mm@gmail.com مجتبی فتاحی اردکانی Mojtaba Fattahi Ardakani مرکز تحقیقات دیابت یزد، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد ، یزد ، ایران mjfattahi57@gmail.com مرادعلی زارعی پور MoradAli Zareipour واحد تحقیقات نظام سلامت، مرکز بهداشت ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران z.morad@yahoo.com حسین ابراهیمی Hossein Ebrahimi گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Hossein@gmail.com Awareness Preventive Behaviors Skin Cancer Sailors. آگاهی رفتارهای پیشگیری سرطان پوست ملوانان. 1. Lomas A, Leonardi‐Bee J, Bath‐Hextall F. A systematic review of worldwide incidence of nonmelanoma skin cancer. British Journal of Dermatology. 2012;166(5):1069-80. doi:10.1111/j.1365-2133.2012.10830.x##2. Peters CE, Koehoorn MW, Demers PA, Nicol AM, Kalia S. Outdoor workers' use of sun protection at work and leisure. Safety and health at work. 2016;7 (3):208-12. doi:10.1016/j.shaw.2016.01.006##3. Trakatelli M, Barkitzi K, Apap C, Majewski S, De Vries E, EPIDERM group, Coebergh JW, Apalla Z, Ioannides D, Kalabalikis D, Kalokasidis K. Skin cancer risk in outdoor workers: a European multicenter case-control study. Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology. 2016;30:5-11 doi:10.1111/jdv.13603##4. Mahmoodabad SS, Sotoudeh A, Vaezi AA, Fallahzadeh H, Noorbala MT. Evaluating perceived threat of skin cancer and preventive measures in South Iranian sailors: A qualitative study. Journal of Education and Health Promotion. 2019.##5. Wright CY, Albers PN, Mathee A, Kunene Z, D'Este C, Swaminathan A, Lucas RM. Sun protection to improve vaccine effectiveness in children in a high ambient ultraviolet radiation and rural environment: an intervention study. BMC Public Health. 2017; 17(1):37. doi:10.1186/s12889-016-3966-0##6. Ragan KR, Lunsford NB, Thomas CC, Tai EW, Sussell A, Holman DM. Peer Reviewed: Skin Cancer Prevention Behaviors Among Agricultural and Construction Workers in the United States, 2015. Preventing Chronic Disease. 2019;16. doi:10.5888/pcd16.180446##7. Zink A, Wurstbauer D, Rotter M, Wildner M, Biedermann T. Do outdoor workers know their risk of NMSC? Perceptions, beliefs and preventive behaviour among farmers, roofers and gardeners. Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology. 2017;31(10):1649-54. doi:10.1111/jdv.14281##8. Tizek L, Schielein MC, Berger U, Ege MJ, Schneider S, Zink A. Skin cancer risk and shade: comparing the risk of foresters with other outdoor workers. Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology. 2020;34(11):2526-3 doi:10.1111/jdv.16560##9. Cai H, Sobue T, Kitamura T, Sawada N, Iwasaki M, Shimazu T, Tsugane S. Epidemiology of nonmelanoma skin cancer in Japan: Occupational type, lifestyle, and family history of cancer. Cancer Science. 2020;111(11):4257. doi:10.1111/cas.14619##10. Linos E, Keiser E, Fu T, Colditz G, Chen S, Tang JY. Hat, shade, long sleeves, or sunscreen? Rethinking US sun protection messages based on their relative effectiveness. Cancer Causes & Control. 2011;22(7):1067-71. doi:10.1007/s10552-011-9780-1##11. Babazadeh T, Nadrian H, Banayejeddi M, Rezapour B. Determinants of skin cancer preventive behaviors among rural farmers in Iran: an application of protection motivation theory. Journal of Cancer Education. 2017;32:604-12. doi:10.1007/s13187-016-1004-7##12. Sotoudeh A, Mazloomy Mahmoodabad SS, Vaezi AA, Fattahi Ardakani M, Sadeghi R. Determining Skin Cancer Protective Behaviors in the Light of the Protection Motivation Theory among Sailors in Bandar-Bushehr in the South of Iran. Asian Pacific Journal of Cancer Prevention. 2020;21 (12):3551-6. doi:10.31557/APJCP.2020.21.12.3551##13. Mazloomy Mahmoodabad SS, Noorbala MT, Rahaee Z, Mohammadi M. Knowledge, attitude and performance studyof secondary school teachers of Yazd city regarding skin cancer. Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology. 2010; 24(4):424-8. doi:10.1111/j.1468-3083.2009.03431.x##14. Nahar VK, Ford MA, Hallam JS, Bass MA, Hutcheson A, Vice MA. Skin cancer knowledge, beliefs, self-efficacy, and preventative behaviors among North Mississippi landscapers. Dermatology research and practice. 2013. doi:10.1155/2013/496913##15. Meyer N, Pruvost Balland C, Bourdon Lanoy E, Maubec E, Avri M. Awareness, knowledge and attitudes towards sun protection among skin cancertreated patients in France. Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology. 2007;21(4):520-5##16. Fitch-Martin AR, Menger LM, Loomis AD, Hartsough LE, Henry KL. "We Don't Really Do Anything unless it's Really Bad": Understanding Adolescent Sun Protective Knowledge, Attitudes and Behaviors in the US. The Journal of Primary Prevention. 2018; 39(4):371-86. doi:10.1007/s10935-018-0515-x##17. Ziehfreund S, Schuster B, Zink A. Primary prevention of keratinocyte carcinoma among outdoor workers, the general population and medical professionals: a systematic review updated for 2019. Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology. 2019;33(8):1477-95. doi:10.1111/jdv.15525##18. Rodrigues AM, Sniehotta FF, Birch-Machin MA, Araujo-Soares V. Aware, motivated and striving for a 'safe tan': an exploratory mixed-method study of sun-protection during holidays. Health psychology and behavioral medicine. 2017;5(1):276-98. doi:10.1080/21642850.2017.1335205##19. Carley A, Stratman E. Skin cancer beliefs, knowledge, and prevention practices: a comparison of farmers and nonfarmers in a midwestern population. Journal of agromedicine. 2015;20(2):85-94. doi:10.1080/1059924X.2015.1010059##20. Mazloomy Mahmoodabad SS, Gerayllo S, Mizani N. Factors Influencing Skin Cancer Preventive Behaviors Based on the Extended Parallel Process Model in Yazd Medical Sciences Students. Journal of Community Health Research. 2019; 8(3):148-55. doi:10.18502/jchr.v8i3.1563## ##

رابطه بین سکوت سازمانی مدیران با بهره‌وری منابع انسانی (مورد مطالعه: یکی از دانشگاه‌های علوم پزشکی نظامی شهر تهران) The Relationship between Managers' Organizational Silence and Human Resource Productivity (Case Study: One of the Military Medical Universities in Tehran, Iran) 1 1 زمینه و هدف: سازمان‌ها باید بدانند اگر بر دهان‌های سازمانی مهر سکوت زده شود، کاهش بهره‌وری و عملکرد در سرمایه انسانی روی خواهد داد. مطالعه حاضر به منظور شناسایی رابطه بین سکوت سازمانی مدیران با بهره‌وری منابع انسانی در یکی از دانشگاه‌های علوم پزشکی نظامی شهر تهران انجام شد. روش‌ها: در مطالعه مقطعی حاضر، تمامی مدیران دانشگاه علوم پزشکی نظامی مورد مطالعه به طور سرشماری ارزیابی شدند. از پرسشنامه‌های استاندارد بهره‌وری منابع انسانی مدل هرسی گلداسمیت و پرسشنامه سکوت سازمانی "صلواتی و همکاران‌" استفاده شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام شد. یافته‌ها: ضریب همبستگی پیرسون بین دو متغیر سکوت سازمانی و بهره‌وری منابع انسانی برابر با 0/59- و معنی دار است. بین دو متغیر سکوت و بهره‌وری منابع انسانی ارتباط معکوس و معنی‌داری وجود دارد (0/05>P). بعبارت دیگر، با افزایش میزان سکوت، میزان بهره‌وری منابع انسانی کاهش معنی‌داری می‌یابد. نتیجه‌گیری: با توجه به رابطه معکوس سکوت و بهره‌وری، به مدیران توصیه می‌شود با افزایش مشارکت کارکنان در تصمیمات سازمانی و کاهش سطح سلسله مراتب سازمانی، زمینه را برای کاهش سکوت سازمانی ایجاد نموده و باعث افزایش بهره‌وری در سازمان گردند. 2 Background and Aim: Organizations should know that if the mouths of organizations are silenced, there will be a decrease in productivity and performance in human capital. The present study was conducted to identify the relationship between managers' organizational silence and human resource productivity in one of the military-medical universities in Tehran, Iran. Methods: In the present cross-sectional study, all managers of the military medical university were studied by the census. The standard questionnaires of human resource productivity of Hersey and Goldsmith Model and the questionnaire of organizational silence "Salavati et al" were used. Data analysis was performed using SPSS software version 21. Results: Pearson correlation coefficient between the two variables of organizational silence and human resource productivity is equal to -0.590 and is significant. There is a significant inverse relationship between the two variables of silence and productivity of human resources (P<0.05). In other words, with increasing silence, the productivity of human resources decreases significantly. Conclusion: Considering the inverse relationship between silence and productivity, managers are recommended increasing the participation of employees in organizational decisions and reduce the level of organizational hierarchy, to reduce organizational silence and increase productivity in the organization. 244 249 2023/12/202023/12/202020/12/252020/12/232020/12/142020/12/122020/12/232020/06/9 1399/3/20 2021/01/292021/01/292021/01/232021/01/242021/01/172021/01/192021/01/282020/11/30 1399/9/10 فرشاد احمدی حداد Farshad Ahmadi Haddad دانشگاه آزاد تهران شمال farshadhadad@gmail.com محمدرضا قربانی Mohamadreza Ghorbani دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران drghorbani45@gmail.com Productivity Hersey and Goldsmith Model Organizational Silence Military Manager. بهره‌وری‌ مدل هرسی‌گلداسمیت سکوت سازمانی مدیر نظامی. 1. Glauser MJ. Upward information flow in organizations: Review and conceptual analysis. Human Relations. 1984;37(8):613-43.##doi:10.1177/001872678403700804 ##2. Moradi M. Evaluate the Impact of Organizational Silence on Behavioral Variables (Case Study: Pars Oil and Gas Company). Human Resource Management in the Oil Industry. 2016;7(27):27-49. ##3. Morrison E, Milliken F. Organizational silence: a barrier to change and development in a pluralistic world. Academy of management review. 2000; 25 (4):706-25. doi:10.5465/amr.2000.3707697 ##4. Pinder CC, Harlos KP. Employee silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. Research in personnel and human resources management. 2001;20:331-70.##doi:10.1016/S0742-7301(01)20007-3 ##5. Vakola M, Bouradas D. Antecedents and consequences of organisational silence: an empirical investigation. Employee Relations. 2005.##doi:10.1108/01425450510611997 ##6. Albrecht SL, Bakker AB, Gruman JA, Macey WH, Saks AM. Employee engagement, human resource management practices and competitive advantage. Journal of Organizational Effectiveness: People and Performance. 2015. ##7. Henriksen K, Dayton E. Organizational silence and hidden threats to patient safety. Health services research. 2006;41:1539-54.##doi:10.1111/j.1475-6773.2006.00564.x ##8. Zarei MH, Taheri F, Sayar A. Organizational silence: concepts, antecedents, and consequences. J Manage Sci Iran. 2012;6(21):77-104. ##9. Pinder CC, Harlos KP. Employee silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. Research in personnel and human resources management. 2001;20:331-70.##doi:10.1016/S0742-7301(01)20007-3 ##10. Dyne LV, Ang S, Botero IC. Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of management studies. 2003;40(6):1359-92.##doi:10.1111/1467-6486.00384 ##11. Morovati Z, Fathi F, Barzegar Z. The Causal Relationship between Organizational Culture and Organizational Silence with Human Resource Productivity with respect to Organizational Citizenship Behavior Among the Municipal Employees. The Journal of Productivity Management. 2018;12(3 (46)):69-96.##12. Rajabi Farjad H, Mirsepasi N, Samiei M. Investigating the effect of organizational silence on manpower productivity (Case Study: The main office of Transportation and Terminal Department in central Province). The Journal of Productivity Management. 2018;11(4 (43)):187-209.##13. Beyran Nejad A, Davari E, Afkhami M. Organizational silence as a Current Challenge in Human Resource Management: Exploring the Factors and Consequences. Organizational Behaviour Studies Quarterly. 2017;6(1):147-76. ##14. Yaghoubi M, Hasanzadeh A, Javadi M, Mandegar HA, Abedi F. A Survey of Effective Factors in improvement of Staff performance based on ACHIEVE Model in the view of managers (senior, administrative and nursing) in teaching hospitals in Isfahan. Journal of Hospital. 2010;8(3):7-14. ##15. Cakinberk AK, Dede NP, Yilmaz G. Relationship between organizational trust and organizational silence: an example of public university. Journal of Economics Finance and Accounting. 2014;1(2):91-105. ##16. Shakeri Zangir E, Moeinikia M, Babaei R, Fotoohi A. The relationship between Organizational Citizenship Behavior with organizational silence from the perspective of high school teachers. The Journal of New Thoughts on Education. 2017;13 (1):211-30. doi: 10.22051/jontoe.2017.6451. ##17. Marzoghi R, Heidari M, Keshavarz F, Heidari E. Investigating the Role of Organizational Silence in explaining the relationship between student trust and educational satisfaction with their managers. Journal of Medical Education Development. 2015;8(18):102-14. ##18. Gulluce AC, Erkilic E. Analysis of Organizational Silence Attitudes of Hotel Operations' Employees by Structural Equation Model: Examplary of Rize Province. European Scientific Journal. 2016;12 (19):9-31. doi:10.19044/esj.2016.v12n19p9## ##