روش‌های کاربردی و نوینِ کمک‌های اولیه برای مصون ماندن دریانوردان از گزش جانوران سمی در مناطق ساحلی Practical and Modern Methods of First Aid to Protect Sailors from the Bites of Poisonous Marine Animals in Coastal Areas 1 1 با توجه به شرایط اقلیمی و جغرافیایی و وجود گونه‌های شناخته‌شده جانوران سمی در ایران، هر ساله در مناطق ساحلی کشور شاهد بروز آسیب‌های ناشی از مواجهه با این جانوران هستیم. با توجه به تنوع علائم و نشانه‌های بالینی و پیچیدگی تشخیص و درمان گزش جانوران سمی، دانستن اطلاعات اولیه پزشکی در زمینه مهارت‌ها و دانش برگرفته از یافته‌های نوین بهداشت و درمان ضروری به نظر می‌رسد. در اینجا سعی شده با استناد بر جدیدترین منابع و متون علمی، موثرترین کمکهای اولیهای که در موارد مرتبط با گزش جانوران سمی در ساحل می‌بایست به کار گرفته شود ارائه گردد. 71 72 2023/12/20 1402/9/29 2020/08/31 1399/6/10 صادق زارعی Sadegh Sadegh ، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان ایران ## ##

کِشند قرمز؛ چیستی، سموم و بیماری‌ها Red Tide: Its Nature, Toxins and Diseases 1 1 در سال‌های اخیر گزارش‌های پراکنده‌ای از تغییر رنگ آب دریا در بخش ساحلی خلیج فارس گزارش شده است. کشند قرمز یا Red tide پدیده‌ای است که در اثر تکثیر، رشد و تجمع فیتوپلانکتون‌ها و افزایش تراکم آنها در آب بروز کرده و در اثر آن، رنگ آب به قرمز می‌گراید. کشندهای قرمز ضرورتاً همیشه قرمز نیستند و این اصطلاح بیشتر با اصل ماهیت پدیده شکوفایی مرتبط است. در دهه‌های اخیر شکوفایی جلبکی مضر که به Harmful Algal Blooms(HABs) موسوم است در آب‌های ساحلی دنیا رو به افزایش بوده که سلامت انسان و اکوسیستم‌های دریایی را به مخاطره انداخته است. تقریبا 75 درصد گونه‌های HABs از «داینوفلاژلاها» بوده و خیلی از گونه‌های سمی آنها کیست‌های مقاوم تولید می‌کنند. انتقال کیست توسط کشتی‌ها اصلی‌ترین روش انتقال در دریاها و افزایش جهانی HABs می‌باشد. همچنین بادهای شدید، جریان‌های فراجهنده (upwellig)، باران‌های شدید و سنگین، استفاده از کود و برخی از فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی از قبیل تغییرات شوری، دما و آلودگی در بروز این پدیده موثر هستند. تاکنون روش مشخصی برای جلوگیری از بروز پدیده کشند قرمز شناخته نشده است. همچنین طول مدت وقوع آن، زمان محو شدن آن و محل جدید بروز آن قابل پیش‌بینی نیست. اثر کشند قرمز بر حیات آبزیان و انسان مهم و قابل بررسی است. HABs باعث ایجاد توکسین و مسمومیت در انسان، ماهیان و دیگر آبزیان می‌شوند. سلامت غواصان را تهدید کرده و سبد غذایی مردم سواحل را از بین می‌برند. پیامدهای اجتماعی- اقتصادی کشند قرمز بر صنعت تکثیر و پرورش، صید و صیادی، توریسم و حیات وحش قابل‌توجه است. 2 In recent years, there have been some reports of seawater discoloration in the coastal part of the Persian Gulf. Red tide is a natural phenomenon that occurs due to the proliferation, growth and accumulation of phytoplankton and their dense aggregation in water and as a result, the color of the water turns red. Red tides are not necessarily always red, and this term is more closely related to the nature of the blooms phenomenon. In recent decades, the Harmful Algal Blooms (HABs) has increased in the coastal waters of the world, endangering human health and marine ecosystems. Approximately 75% of HABs species are “dinoflagellates” and many of their toxic species produce resistant cysts. The transport of dinoflagellate cysts in the ballast water of ships is the main method of its transport and the global increase of HABs. Also, strong winds, coastal upwelling currents, heavy rains, fertilizer application and some physical and chemical factors such as changes in salinity, temperature and pollution are effective in the occurrence of this phenomenon. So far, no specific method has been identified to prevent the red tides phenomenon. Also, the duration of its occurrence, the time of its disappearance and the new place of its occurrence are not predictable. The effect of red tide on aquatic and human life is important and can be studied. HABs cause toxins and poisoning in humans, fish and other aquatic animals. The health of scuba divers is threatened and the food basket of the people on the shores is destroyed. The socio-economic consequences of the red tide on the breeding, fishing and tourism industry and wildlife are significant 73 80 2023/12/202023/12/20 1402/9/29 2020/08/312020/08/31 1399/6/10 معصومه یوسف پور Masoumeh Yousefpour ، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات . تهران. ایران ایران Red tide Harmful Algal Bloom Phytoplankton کشند قرمز شکوفایی جلبکی مضر فیتوپلانکتون. ## ##

عفونت‌های قارچی سطحی و جلدی در محیط‌های مرطوب و راهکارهای پیشگیری از آنها- مطالعه مروری Superficial and Cutaneous Fungal Infections in Humid Environments and Some Strategies to Prevent Them - Narrative Review 1 1 عفونت‌های قارچی بویژه انواع سطحی و جلدی (درماتوفیت‌ها) به دلیل احتمال انتقال از افراد مبتلا به سایرین به‌ویژه در جاهایی که افراد به صورت دسته‌جمعی زندگی می‌کنند از نظر بهداشت فردی و عمومی حائز اهمیت فراوان می‌باشند. عدم اطلاع افراد در مورد نحوه پیشگیری از انتقال این بیماری‌ها می‌تواند باعث انتقال آنها به تعداد زیادی از افراد شده و بار مالی زیادی به همراه داشته باشد و حتی باعث کاهش چشمگیر کارایی افراد شود. بنابراین آگاه‌سازی اقشار مختلف جامعه در مورد شیوع عفونت قارچی، راه‌ها و علائم ابتلا، راه‌های پیشگیری از انتقال به دیگران، اقدامات لازم در صورت ابتلا؛ می‌تواند نقش شایان توجهی در ارتقای سلامت و بهداشت فردی و عمومی ایفا کند. عفونت‌های درماتوفیتی از جمله مشکلات مهم بهداشتی در جهان بوده و میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان دچار می‌سازند، تخمین زده می‌شود 20-10 درصد افراد در طول عمر خود دچار این عفونت‌ها می‌شوند. توزیع این عفونت‌ها در کشورهای مختلف دنیا متفاوت بوده و شیوع آنها در کشورهای درحال توسعه بیشتر از کشورهای صنعتی است. تاکنون بیش از 40 گونه درماتوفیت در قالب سه جنس طبقه‌بندی شده است. این گونه‌ها شامل میکروسپوروم (Microsporum) و ترایکوفیتون (Trichophyton) و اپیدرموفیتون (Epidermophyton) می‌باشند. عفونت ایجادشده توسط درماتوفیتها (Dermatophytosis) اشکال بالینی متعددی دارد که بر اساس محل درگیرشده با عامل عفونت طبقه‌بندی و تحت عنوان کچلی دست و پا، کچلی سر، کچلی کشاله ران، کچلی ناخن و کچلی بدن نامیده می‌شوند. علاوه بر درماتوفیت‌ها سایر قارچ‌های رشته‌ای نیز می‌توانند عفونت‌های جلدی را باعث شوند. همچنین مخمرهایی همچون کاندیدا نیز قادر به درگیری جلدی می‌باشند. این بیماری‌ها همواره باعث ایجاد مشکلاتی از جمله درد، ناراحتی، ناتوانی، صرف وقت و هزینه های بالای درمان می‌شوند. برای مبارزه با درماتوفیتوز، شناخت درماتوفیت‌های منطقه‌ای و میزان گسترش آنها امری ضروری است و همچنین داشتن دستورالعمل‌های پیشگیری از عفونت قارچی و اجرای آنها می‌تواند در کاهش این بیماری‌ها موثر واقع شود. 2 Fungal diseases, especially superficial and cutaneous forms (dermatophytes) are of great public health importance due to the possibility of transmission from people to others, especially where people live in groups. Lack of knowledge about how to prevent the transmission of these diseases can cause them to be transmitted to numerous people and carry a large financial burden and even significantly reduce the efficiency of people. Therefore, informing different segments of society about the prevalence of fungal diseases, ways and symptoms of its infection, ways to prevent its transmission to others and necessary measures in case of infection, can play a significant role in promoting public health. Dermatophyte infections are one of the most important health problems in the world and affect millions of people worldwide. It is estimated that 10-20% of people will develop these infections in their lifetime. The distribution of these infections varies in different countries in the world and it is more prevalent in developing countries than in industrialized countries. So far, more than 40 species of dermatophytes have been identified, which are classified into three genera: Microsporum, Trichophyton, and Epidermophyton. Dermatophytosis infection has several clinical forms that are classified according to the location of the infection; fungal infection of the feet, arms, legs, trunk, hands, palm and groin area, the scalp and hair the fingernails and toenails, and the nail bed. In addition to dermatophytes, other filamentous fungi can cause superficial and cutaneous infections. Yeasts such as Candida can also cause superficial and cutaneous infections. These diseases always cause problems such as pain, discomfort, disability, time consuming and high treatment costs. To combat dermatophytosis, it is necessary to know the regional dermatophytes and the extent of their spread, and also having instructions for the prevention of fungal diseases that its implementation can be effective in reducing these diseases. 81 91 2023/12/202023/12/202020/03/30 1399/1/11 2020/08/312020/08/312020/06/8 1399/3/19 محمدرضا شکوه امیری Mohammad Reza Shokouhamiri رضا کچوئی Reza Kachuei مرکز تحقیقات بیولوژی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)، تهران، ایران kachueiz@yahoo.com Fungal infection Dermatophytes Prevention Humid Environment. عفونت قارچی درماتوفیت‌ها پیشگیری محیط مرطوب. 1. Afshari MA, Kachuei R, Riazipour M. Cutaneous and superficial fungal diseases in military training camps of Tehran. Journal of Military Medicine. 2009; 11(1):45-9.##2. Schwartz RA. Superficial fungal infections. The Lancet. 2004;364(9440):1173-82. doi:10.1016/S0140-6736(04)17107-9##3. Calzavara-Pinton PG, Venturini M, Sala R. A comprehensive overview of photodynamic therapy in the treatment of superficial fungal infections of the skin. Journal of photochemistry and photobiology B: Biology. 2005;78(1):1-6. doi:10.1016/j.jphotobiol.2004.06.006##4. Oladele AT, Dairo BA, Elujoba AA, Oyelami AO. Management of superficial fungal infections with Senna alata (alata) soap: A preliminary report. African Journal of Pharmacy and Pharmacology. 2010;4(3):98-103.##5. Kalra MG, Higgins KE, Kinney BS. Intertrigo and secondary skin infections. American family physician. 2014;89(7):569-73.##6. Jain A, Jain S, Rawat S. Emerging fungal infections among children: A review on its clinical manifestations, diagnosis, and prevention. Journal of Pharmacy and Bioallied Sciences. 2010;2(4):314. doi:10.4103/0975-7406.72131##7. Nozari S, Salahi-Moghaddam A, Khoshdel A, Noorifard M, Ayatollahi-Moosavi A. Geographic information system of fungal disease of Iran. Ann Mil Health Sci Res. 2013;11(4):357-74.##8. Paulino LC. New perspectives on dandruff and seborrheic dermatitis: lessons we learned from bacterial and fungal skin microbiota. European Journal of Dermatology. 2017;27(1):4-7. doi:10.1684/ejd.2017.3038##9. Gupta AK, Batra R, Bluhm R, Boekhout T, Dawson TL. Skin diseases associated with Malassezia species. Journal of the American Academy of Dermatology. 2004;51(5):785-98. doi:10.1016/j.jaad.2003.12.034##10. Xu J, Saunders CW, Hu P, Grant RA, Boekhout T, Kuramae EE, et al. Dandruff-associated Malassezia genomes reveal convergent and divergent virulence traits shared with plant and human fungal pathogens. Proceedings of the National Academy of Sciences. 2007;104(47):18730-5. doi:10.1073/pnas.0706756104##11. Ashbee H. Update on the genus Malassezia. Medical Mycology. 2007;45(4):287-303. doi:10.1080/13693780701191373##12. Grice EA, Segre JA. The skin microbiome. Nature Reviews Microbiology. 2011;9(4):244. doi:10.1038/nrmicro2537##13. White TC, Findley K, Dawson TL, Scheynius A, Boekhout T, Cuomo CA, et al. Fungi on the skin: dermatophytes and Malassezia. Cold spring harbor perspectives in medicine. 2014;4(8):a019802. doi:10.1101/cshperspect.a019802##14. Hort W, Mayser P. Malassezia virulence determinants. Current opinion in infectious diseases. 2011;24(2):100-5. doi:10.1097/QCO.0b013e328342f787##15. Warner RR, Schwartz JR, Boissy Y, Dawson TL. Dandruff has an altered stratum corneum ultrastructure that is improved with zinc pyrithione shampoo. Journal of the American Academy of Dermatology. 2001;45(6):897-903. doi:10.1067/mjd.2001.117849##16. Zarrab Z, Zanardelli M, Pietrzak A. Tinea Versicolor (Pityriasis Versicolor). European Handbook of Dermatological Treatments: Springer; 2015. p. 967-70. doi:10.1007/978-3-662-45139-7_97##17. Dismukes WE, Pappas PG, Sobel JD. Clinical mycology: Oxford University press, USA; 2003.##18. Boekhout T, Guého-Kellermann E, Mayser P, Velegraki A. Malassezia and the skin: science and clinical practice: Springer Science & Business Media; 2010. doi:10.1007/978-3-642-03616-3##19. Cheraghsahar S, Kazemi S, Birjandi M, Yarahmadi M, Mahmoudi S, Mohammadi R, et al. Otomycosis in Western Iran: Clinical and Mycological Aspects. Archives of Clinical Infectious Diseases. 2017;12(2). doi:10.5812/archcid.57287##20. Gharaghani M, Seifi Z, Mahmoudabadi AZ. Otomycosis in Iran: a review. Mycopathologia. 2015;179(5-6):415-24. doi:10.1007/s11046-015-9864-7##21. Abdelazeem M, Gamea A, Mubarak H, Elzawawy N. Epidemiology, causative agents, and risk factors affecting humanotomycosis infections. Turkish journal of medical sciences. 2015;45(4):820-6. doi:10.3906/sag-1407-17##22. Szigeti G, Kocsubé S, Dóczi I, Bereczki L, Vágvölgyi C, Varga J. Molecular identification and antifungal susceptibilities of black Aspergillus isolates from otomycosis cases in Hungary. Mycopathologia. 2012;174(2):143-7. doi:10.1007/s11046-012-9529-8##23. Vennewald I, Klemm E. Otomycosis: diagnosis and treatment. Clinics in dermatology. 2010;28(2): 202-11. doi:10.1016/j.clindermatol.2009.12.003##24. Rashidian S, Falahati M, Kordbacheh P, Mahmoudi M, Safara M, Tafti HS, et al. A study on etiologic agents and clinical manifestations of dermatophytosis in Yazd, Iran. Current medical mycology. 2015;1(4):20. doi:10.18869/acadpub.cmm.1.4.20##25. Bassiri‐Jahromi S, Sadeghi G, Asghari Paskiaee F. Evaluation of the association of superficial dermatophytosis and athletic activities with special reference to its prevention and control. International journal of dermatology. 2010;49(10):1159-64. doi:10.1111/j.1365-4632.2009.04383.x##26. Richardson MD, Warnock DW. Fungal infection: diagnosis and management: John Wiley & Sons; 2012. doi:10.1002/9781118321492##27. Brosh‐Nissimov T, Ben‐Ami R, Astman N, Malin A, Baruch Y, Galor I. An Outbreak of Microsporum canis infection at a military base associated with stray cat exposure and person‐to‐person transmission. Mycoses. 2018. doi:10.1111/myc.12771##28. Mahmoudi S, Zaini F. Sporotrichosis in Iran: A mini review of reported cases in patients suspected to cutaneous leishmaniasis. Current medical mycology. 2015;1(2):39. doi:10.18869/acadpub.cmm.1.2.39##29. de Lima Barros MB, de Almeida Paes R, Schubach AO. Sporothrix schenckii and Sporotrichosis. Clinical microbiology reviews. 2011;24(4):633-54. doi:10.1128/CMR.00007-11##30. Mahmoudi S, Zaini F, Kordbacheh P, Safara M, Heidari M. Sporothrix schenckii complex in Iran: Molecular identification and antifungal susceptibility. Sabouraudia. 2016;54(6):593-9. doi:10.1093/mmy/myw006##31. Kauffman CA, Hajjeh R, Chapman SW, Group MS. Practice guidelines for the management of patients with sporotrichosis. Clinical Infectious Diseases. 2000;30(4):684-7. doi:10.1086/313751##32. Queiroz-Telles F, de Hoog S, Santos DWC, Salgado CG, Vicente VA, Bonifaz A, et al. Chromoblastomycosis. Clinical microbiology reviews. 2017;30(1):233-76. doi:10.1128/CMR.00032-16##33. Suleyman G, Alangaden GJ. Nosocomial fungal infections: epidemiology, infection control, and prevention. Infectious Disease Clinics. 2016;30(4):1023-52. doi:10.1016/j.idc.2016.07.008##34. Bae JM, Ha B, Lee H, Park CK, Kim HJ, Park YM. Prevalence of common skin diseases and their associated factors among military personnel in Korea: a cross-sectional study. Journal of Korean medical science. 2012;27(10):1248-54. doi:10.3346/jkms.2012.27.10.1248## ##

طراحی پایلوت دوچرخه امداد: راهکاری مناسب در امدادرسانی به مصدومین و بیماران در مقرهای دریایی، اسکله‌ها و جزایر Pilot Design of Bicycle Ambulance: Appropriate Solutions in Providing Assistance to the Injured and Sick in Seaports, Piers and Islands 1 1 زمینه و هدف: در بحران‌ها و حوادث، گاهی ممکن است به دلایل مختلف مانند تخریب راه‌ها، ترافیک جاده‌ها و خیابان‌ها، ازدحام مردم در معابر، کمبود یا نبود سوخت و عدم امکان تردد خودرو کادر درمان نتوانند با خودروهای رایج به محل حادثه یا نقطه بحران برسند و ناگزیر به استفاده از وسایل نقلیه‌ خاص هستند که یکی از آنها دوچرخه امداد می‌تواند باشد. در مطالعه حاضر برای نخستین بار در ایران به صورت پایلوت، طراحی دوچرخه امداد انجام گرفت. روش‌ها: مطالعه کاربردی حاضر در سال 1395 در مرکز تحقیقات طب دریا، تهران انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌های موردنیاز از تجربیات تیم پژوهشی مرکز تحقیقات طب دریا و تشکیل کارگروه خبرگان استفاده شد. در انتخاب دوچرخه مناسب، استحکام، سبکی، قیمت مناسب، قدرت مانور مناسب، دسترسی آسان و تولیدی در داخل کشور لحاظ شد. سپس محتویات پزشکی قابل حمل در خورجین‌های عقب و جلوی دوچرخه، اندازه و جنس خورجین‌ها، بسته و کیسه‌های امدادی جهت تعبیه در خورجین دوچرخه در جلسه کارگروه خبرگان تعیین شد. یافته‌ها: دوچرخه‌ای تولید ایران از جنس آلومینیوم کوره‌ای سبک و محکم، دارای کمک‌فنرهای نرم و سیستم دنده‌ای روان و مناسب انتخاب گردید. دو کیف در قسمت جلوی این دوچرخه برای قرار گرفتن تجهیزات پزشکی سبک اما حجیم انتخاب شدند. وسایلی مانند آمبوبگ، انواع آتل‌ها، لوله‌های سونداژ و سرم در این دو کیف قرار گرفت. در خورجین عقب که بزرگتر بود حاوی کیف‌های کوچک معاینه، بخیه، پانسمان، سونداژ، تزریقات و سرم‌تراپی بعلاوه داروها بود و همچنین تجهیزات ارتباطی و مخابراتی نیز در خورجین عقب تعیبه شد. نتیجه‌گیری: در مطالعه حاضر به صورت پایلوت، دوچرخه ایرانی امداد طراحی گردید تا امدادرسانی به بیماران و مصدومان در مقرهای دریایی، اسکله‌ها و جزایر و همچنین شرایط بحرانی خاص انجام شود. در این مطالعه هم انتخاب دوچرخه و هم تجهیزات پزشکی و نحوه تعبیه آنها مدنظر بود. 2 Background and Aim: In crises and accidents, sometimes due to various reasons, such as road destruction, road and street traffic, crowded roads, lack or absence of fuel and the impossibility of vehicle traffic, medical staff cannot travel to the scene or crisis point with conventional vehicles. They have to use special vehicles, one of which can be a bicycle. In the present study, for the first time in Iran, a bicycle ambulance is designed. Methods: The present applied study was conducted in 2016, in Marine Medicine Research Center, Tehran, Iran. The experiences of the research team of the Marine Medicine Research Center and the expert panel opinions were used to collect data. In choosing the right bike, strength, lightness, reasonable price, good maneuverability, ease of use and domestic production were taken into account. Then, the portable medical contents in the back and front pouches of the bicycle, the size and material of the pouches, the package and the relief bags for installation in the bicycle pouches were determined in the expert panels. Results: Bicycles made in Iran were selected from light and strong aluminum furnaces with soft auxiliaries and a smooth and suitable gear system. Two bags on the front of the bike were chosen to accommodate light but bulky medical equipment. Equipment such as ambobags, splints, catheter tubes and serum were placed in these two bags. The larger back bag contained small examination, sutures, dressings, catheters, injections and serum therapy bags as well as medications. Also, communication equipment was placed in the back bag. Conclusion: In the present study, as a pilot, an Iranian bicycle ambulance was designed to provide assistance to patients and injured people at maritime bases, piers and islands, as well as critical situations. In this study, both the selection of bicycles and medical equipment and how to install them were considered. 92 98 2023/12/202023/12/202020/03/302020/04/4 1399/1/16 2020/08/312020/08/312020/06/82020/05/30 1399/3/10 محسن نساجی Mohsen Nassaji محسن ملوک Mohsen Molok حسن دباغی Hasan Dabaghi محمد نوبخت Mohammad Nobakht مرکز تحقیقات طب دریا، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران mono343@yahoo.com Bicycle Ambulance Relief Crisis. دوچرخه امداد امدادرسانی بحران. 1. Forstera G, Simfukweb V, Barberc C. Use of intermediate modes of transport for patient transport: a literature review contrasted with the findings of the Transaid Bicycle Ambulance Project in Eastern Zambia. Published By Transaid, London/United Kingdom. 2009 May.##2. Forster G, Simfukwe V, Barber C. Bicycle ambulances have impact. Appropriate Technology. 2010;37(3):13.##3. Lungu K, Kafosa VM, Hussein J, Ashwood-Smith H. Are bicycles ambulances and community transport plans effective?. Malawi Medical Journal. 2001;13(2):16-8. doi:10.4314/mmj.v13i2.10828##4. Wallrapp C, Faust H. Bicycle ambulances in rural Uganda: analysis of factors influencing its usage. World transport policy and practice. 2008;14(2):38-46.##5. Vechakul J. Design of bicycle ambulances for Zambia (Doctoral dissertation, Massachusetts Institute of Technology).##6. Hofman JJ, Dzimadzi C, Lungu K, Ratsma EY, Hussein J. Motorcycle ambulances for referral of obstetric emergencies in rural Malawi: do they reduce delay and what do they cost?. International Journal of Gynecology & Obstetrics. 2008;102(2):191-7. doi:10.1016/j.ijgo.2008.04.001##7. Boeke PS, House HR, Graber MA. Injury incidence and predictors on a multiday recreational bicycle tour: the Register's Annual Great Bike Ride Across Iowa, 2004 to 2008. Wilderness & environmental medicine. 2010;21(3):202-7. doi:10.1016/j.wem.2010.04.006##8. Lungu K, Kamfose V, Chilwa B, Hussein J. Are bicycle ambulances and community transport plans effective in strengthening obstetric referral systems in Southern Mulawi?. International Journal of Gynecology & Obstetrics. 2000;70:B86. doi:10.1016/S0020-7292(00)85200-5##9. Dennis RA. Low cost ambulance for developing countries. In2008 5th IET Seminar on Appropriate Healthcare Technologies for Developing Countries 2008:1-7. doi:10.1049/ic:20080580##10. Ross DW, Wichman C, Mackinnon M. Car versus bicycle: conclusion. Air Med J. 2009;28(6):268-271. doi:10.1016/j.amj.2009.08.004##11. Caldwell S. First Aid for Cyclists app. Nurs Stand. 2014;28(50):33. doi:10.7748/ns.28.50.33.s38##12. Reifferscheid F, Stuhr M, Harding U, et al. Notfallversorgung einer Radsportveranstaltung. Planung, Management und Einsatzaufkommen [Medical coverage of a road bicycle race]. Anasthesiol Intensivmed Notfallmed Schmerzther. 2010;45(7-8):456-462 doi:10.1055/s-0030-1262472##13. Bing E, Epstein MJ. Pharmacy on a Bicycle: Innovative Solutions to Global Health and Poverty. Berrett-Koehler Publishers; 2013 May 6.##14. Redfield RC. Design Parameter Sensitivity for a Mountain Bike Rear Shock. InASME International Mechanical Engineering Congress and Exposition. 2006; 47683:1167-1174. doi:10.1115/IMECE2006-14761##15. Leth U, Brezina T, Ludwig B, Birett C. Is Bike Sharing Competitor, Relief or Supplement to Public Transport?. InREAL CORP 2017-PANTA RHEI-A World in Constant Motion. Proceedings of 22nd International Conference on Urban Planning, Regional Development and Information Society. 2017; 705-709.##16. Maniates MF. Individualization: Plant a tree, buy a bike, save the world?. Global environmental politics. 2001;1(3):31-52. doi:10.1162/152638001316881395##17. White PS. Africa's bike dealers hold keys to livable cities. Sustainable Transport. 2001(12).##18. Lareau SA, McGinnis HD. Injuries in mountain bike racing: frequency of injuries in endurance versus cross country mountain bike races. Wilderness & environmental medicine. 2011;22(3):222-7. doi:10.1016/j.wem.2011.04.004##19. Munnings F. Cyclist's palsy: Making changes brings relief. The Physician and Sportsmedicine. 1991;19(9):112-9. doi:10.1080/00913847.1991.11702255##20. Tang Q, Fu Z, Zhang D, Guo H, Li M. Addressing the Bike Repositioning Problem in Bike Sharing System: A Two-Stage Stochastic Programming Model. Scientific Programming. 2020;2020. doi:10.1155/2020/8868892## ##

شناسایی جانوران سمی و خطرناک برای سلامتی دریانوردان در ناحیه بین جزر و مدی و آب‌های نزدیک ساحلی خلیج فارس Identification of Poisonous and Venomous Marine Animals in the Inter-Tidal Zone and Near-Coastal Waters of the Persian Gulf 1 1 زمینه و هدف: یکی از تهدیدهای موجود برای سلامت افرادی که از اکوسیستم های بین جزر و مدی و آبهای نزدیک ساحلی خلیج فارس بازدید می نمایند وجود جانوران سمی در این مناطق است. مطالعه حاضر با هدف شناسایی جانوران سمی و خطرناک برای سلامتی دریانوردان در ناحیه بین جزر و مدی و آب‌های نزدیک ساحلی خلیج فارس انجام شد. روش‌ها: در این تحقیق زیستگاه های گلی و ماسه ای صخرهای در نواحی بین جزر و مدی و آبهای کم عمق ساحلی (با عمق کمتر از یک متر) اطراف جزیره قشم در طی سال 1396 برای بررسی تنوع جانوران سمی که میتوانند برای سلامت انسان خطرآفرین باشند مورد پایش قرار گرفتند. یافته‌ها: اطلاعات فونستیک دو گروه مهم از جانوران سمی شامل سفره ماهی های گزنده و صدفهای مخروطی ارائه شد. در مجموع سه گونه صدف مخروطی در منطقه گزارش شد که عبارتند از صدف حلزونی تاج مانند (Conus coronatus) (65%)، صدف حلزونی فریجید (Conus frigidus) (7%)، صدف مخروطی پرمانند (Conus pennaceus) (28%). شاخص غالبیت سیمپسون برای این سه گونه صدف مخروطی برابر بود با SDI-1=0.49 که نشان‌دهنده عدم غالبیت بالای این نرمتنان در منطقه است. تمام صدفهای مخروطی از سواحل صخره ای-ماسه ای جمع آوری شد و فراوانی آنها در فصل سرد بیشتر از فصل گرم بود. اگرچه خارهای گزنده در بسیاری از سفره ماهی ها وجود دارند اما گونه های 4 خانواده، مسئول اغلب گزشهای انسانی هستند که نمونه های این 4 خانواده که عبارتند از سفره ماهی های دم‌شلاقی (Dasyatidae)، پروانه ای (Gymnuridae)، عقابی (Myliobatidae) و پوزه گاوی (Rhinopteridae) اغلب در فصل گرم در سواحل اطراف جزیره قشم مشاهده شدند. نتیجه‌گیری: مناطق بین جزر و مدی و آبهای نزدیک ساحلی (با عمق کمتر از یک متر) خلیج فارس زیستگاه جانوران سمی همچون صدفهای مخروطی و سفره ماهیان گزنده است که میتوانند انسان را گزیده و با تزریق زهر در بدن باعث بروز مشکلاتی برای سلامتی شوند. این خطر بالقوه با آموزش افراد و نیروها در خصوص نحوه برخورد با این جانوران سمی تا حدی می‌تواند برطرف گردد. 2 Background and Aim: One of the threats to the health of people who visit the tropical waters and ecosystems near the Persian Gulf is the presence of poisonous and venomous marine animals in these areas. The aim of this study was to identify the poisonous and venomous marine animals dangerous to the health of seafarers in the area between the inter-tidal zone and the coastal waters of the Persian Gulf. Methods: In this study during 2018, mud and rocky sand habitats in the inter-tidal zone and shallow coastal waters (with a depth of less than one meter) around Qeshm Island, Persian Gulf, Iran have monitored to investigate the diversity of poisonous and venomous marine animals that can be dangerous to human health. Results: The phonetic information of two important groups of poisonous and venomous marine animals including ray fish and cone shells were presented. A total of three species of cone shells were reported in the area: Conus coronatus (65%), Conus frigidus (7%), and Conus pennaceus (28%). Simpson’s diversity index for these three species of cone shells was equal to SDI-1=0.49, which indicates the lack of high dominant of these populations in the region. All cone shells were collected from rocky-sandy beaches and their frequency was higher in the cold season than warm season. Although stings are present in many ray fishes, the species of the four families are responsible for most human bites. These four families are Dasyatidae, Gymnuridae, Myliobatidae and Rhinopteridae which were often observed in the warm season on the coast of Qeshm Island. Conclusion: the inter-tidal zone and shallow coastal waters (less than one meter deep) in the Persian Gulf is a habitat for poisonous and venomous marine animals such as ray fish and cone shells that can bite humans and inject venom into the body and cause health problems. This potential danger can be partially alleviated by educating individuals and forces on how to deal with these poisonous and venomous marine animals. 99 107 2023/12/202023/12/202020/03/302020/04/42020/03/28 1399/1/9 2020/08/312020/08/312020/06/82020/05/302020/06/17 1399/3/28 مهدی خوبدل Mehdi Khobdel محسن رضایی آتاقلی پور Mohsen Rezaei Ataghlipour گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران rezaie1986@gmail.com سیدمحمد داخته Seyed Mohammad Dakhteh مجید عسکری حسنی Majid Askari Hassani Poisonous and Venomous Marine Animals Ray Fish Cone Shell Persian Gulf. جانوران سمی دریایی صدف مخروطی سفره ماهی خلیج فارس. 1. Naji A, Nuri M, Vethaak AD. Microplastics contamination in molluscs from the northern part of the Persian Gulf. Environmental pollution. 2018;235: 113-20. doi:10.1016/j.envpol.2017.12.046##2. Khoobdel M, Akbarzadeh K, Jafari H, Mehrabi Tavana A, Mousavi Jazayari A, Rafienejad Jet al. Ant sting in military forces on three Persian islands of Abu-Musa, Great Tonb and Lesser Tonb. Journal Mil Med. 2012;14(2):155-62.##3. Wall C. British Military snake-bite guidelines: pressure immobilisation. BMJ Military Health. 2012; 158 (3): 194-8. doi:10.1136/jramc-158-03-09##4. Rajabi H, Zolgharnein H, Ronagh MT, Moghaddam JA, Crüsemann M. Conus coronatus and Conus frigidus Venom: A New Source of Conopeptides with Analgesic Activity. Avicenna Journal of Medical Biotechnology. 2020;12(3):179.##5. Vossoughi GH, Vosoughi AR. Study of batoid fishes in northern part of Hormoz Strait, with emphasis on some species new to the Persian Gulf and Sea of Oman. Indian Journal of Fisheries. 1999; 46(3):301-6.##6. Dehghani H, Sajjadi MM, Rajaian H, Sajedianfard J, Parto P. Study of patient's injuries by stingrays, lethal activity determination and cardiac effects induced by Himantura gerrardi venom. Toxicon. 2009;54(6):881-6. doi:10.1016/j.toxicon.2009.06.023##7. Dehghani H, Sajjadi MM, Parto P, Rajaian H, Mokhlesi A. Histological characterization of the special venom secretory cells in the stinger of rays in the northern waters of Persian Gulf and Oman Sea. Toxicon. 2010;55(6):1188-94. doi:10.1016/j.toxicon.2010.01.010##8. Paighambari SY, Daliri M. The by-catch composition of shrimp trawl fisheries in Bushehr coastal waters, the northern Persian Gulf. Journal of the Persian Gulf. 2012;3(7):27-36.##9. Sheppard C, Al-Husiani M, Al-Jamali F, Al-Yamani F, Baldwin R, Bishop J, Benzoni F, Dutrieux E, Dulvy NK, Durvasula SR, Jones DA. The Gulf: a young sea in decline. Marine Pollution Bulletin. 2010 ;60(1):13-38. doi:10.1016/j.marpolbul.2009.10.017##10. Zahed MA, Rouhani F, Mohajeri S, Bateni F, Mohajeri L. An overview of Iranian mangrove ecosystems, northern part of the Persian Gulf and Oman Sea. Acta Ecologica Sinica. 2010;30(4):240-4. doi:10.1016/j.chnaes.2010.03.013##11. Amini Yekta F, Kiabi B, Ashja Ardalan A, Shokri M. Temporal variation in rocky intertidal gastropods of the Qeshm Island in the Persian Gulf. Journal of the Persian Gulf. 2013;4(13):9-18.##12. Khoobdel M, Dehghani H, Tavana AM, Ghasemi M, Dakhteh SM, Hesni MA, et al. Faunal data and envenomation emergency first aid of cone snails (Conus spp.) in Qeshm Island, the Persian Gulf. Asian Pacific journal of tropical medicine. 2017; 10(12):1167-71. doi:10.1016/j.apjtm.2017.10.024##13. Shahdadi A, Sari A, Naderloo R. A checklist of the barnacles (Crustacea: Cirripedia: Thoracica) of the Persian Gulf and Gulf of Oman with nine new records. Zootaxa. 2014;3784(3):201-23. doi:10.11646/zootaxa.3784.3.1##14. Rajabi H, Zolgharnen H, Ronagh MT, Savari A, Ranjbar MS. Histological study of the venom production organ in Conus coronatus and Conus frigidus. International Journal of Fisheries and Aquatic Studies. 2016;4:370-2.## ##

ترومای ناشی از حمله کوسه‌ماهیان خلیج‌فارس (فراوانی، کیفیت صدمات و توصیه‌های امداد و درمان مصدومان) Trauma Caused by Persian Gulf Shark Attacks (Frequency, Quality of Injuries and Recommendations to Help and Treat the Injured) 1 1 زمینه و هدف: امروزه بیش از 350 گونه کوسه‌ماهی در آب‌های جهانی شناخته شده و سهم کوسه‌ماهیان در آب‌های خلیج فارس و دریای عمان به بیش از 60 گونه می‌رسد. آمار نشان می‌دهد که ایران یکی از کشورهایی است که بیشترین آسیب را در اثر حمله کوسه به ساحل نشینان و غواصان متحمل گردیده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان فراوانی ترومای ناشی از حمله کوسه‌ماهیان خلیج‌فارس، کیفیت صدمات و ارائه توصیه‌های لازم برای امداد و درمان مصدومان انجام شد. روش‌ها: جهت جمع‌آوری داده‌ها برای مطالعه توصیفی حاضر از اطلاعات موجود در مراکز معتبر دریایی در استان هرمزگان استفاده شد. با تعدادی از غواصان و کادر درمانی در سواحل خلیج‌فارس مصاحبه غیرساختارمند انجام گرفت. از غواصان و افرادی که در منطقه خلیج فارس با کوسه برخورد داشتند نیز اطلاعاتی در خصوص کوسه‌ها و حملات آنها، کسب شد. برای تهیه آمار حمله کوسه‌ها در خلیج فارس طی سال‌های 1380 تا 1390 به مرکز ملی مطالعات خلیج فارس و مرکز تحقیقات شیلات در جنوب ایران مراجعه گردید. یافته‌ها: از سال 1380 تا 1390 حدود 85 مورد حمله کوسه در خلیج فارس رخ داده که از این تعداد 12 مورد منجر به مرگ شده است. سن قربانیان حمله کوسه‌ها بیشتر بین 30-20 سال بوده است. از لحاظ آماری بیشترین حمله کوسه‌ها از جانب کوسه ببری، کوسه لبچاک، گاو کوسه، کوسه پوزه بلند و کوسه چانه سفید بوده است. کوسه‌های مهاجم در منطقه خلیج فارس، طولی معادل 2 متر یا بیشتر داشته‌اند. حمله کوسه‌ها در منطقه خلیج فارس بیشتر در عمق 2-0 متری و در آب‌هایی که دمای بین 17-15 درجه سانتیگراد داشته‌اند رخ داده است. برای‌ نجات افرادی‌ که‌ در اثر گازگرفتن‌ کوسه‌ آسیب‌ می‌بینند؛ جلوگیری‌ از خونریزی‌ و استفاده‌ از تنفس‌ مصنوعی‌ در صورت‌ قطع‌ تنفس، رساندن‌ سریع‌ مجروح‌ به‌ بیمارستان‌، تزریق‌ سریع‌ خون‌ یا پلاسما به‌ مجروح‌ و کنترل‌ مرتب‌ نبض‌ و فشارخون، عدم حرکت‌ دادن‌ بیمار به منظور جلوگیری‌ از شوک‌ ثانویه، عدم خوراندن‌ هرگونه مایعات‌ به‌ بیمار توصیه می‌گردد. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد که حمله کوسه در خلیج فارس یک تهدید بالقوه برای غواصان و دریانوردان است. لذا شناسایی انواع کوسه‌ها در این منطقه و همچنین ارائه راهکارهای امداد و نجات و درمان مصدومان اهمیت بسزایی دارد. 2 Background and Aim: Today, more than 350 species of sharks are known in world waters. More than 60 species of sharks are recorded in the waters of the Persian Gulf and the Sea of Oman. Statistics show that Iran is one of the countries that has suffered the most damage from shark attacks on people and divers. The aim of this study was to determine the frequency of trauma caused by shark attacks in the Persian Gulf, the quality of injuries and ways to help and treat the injured. Methods: In order to collect data for the present descriptive study, the data available in reputable marine centers in the Hormozgan province was used. Unstructured interviews were conducted with a number of divers and medical staff on the shores of the Persian Gulf. Divers and people who encountered sharks in the Persian Gulf region also received information about sharks and their attacks. To prepare statistics on shark attacks in the Persian Gulf from 2001 to 2011, referring to the National Center for Persian Gulf Studies and the Fisheries Research Center in southern Iran was done. Results: From 2001 to 2011, about 85 shark attacks occurred in the Persian Gulf, of which 12 resulted in death. The age of the victims of shark attacks was mostly between 20-30 years. Statistically, the most attacked sharks were tiger sharks, leopard sharks, cow sharks, bignose sharks and white sharks. Invaders shark in the Persian Gulf region were 2 meters or more in length. Sharks attack in the Persian Gulf region have occurred mostly at a depth of 0-2 meters and in waters that had a temperature between 15-17 degrees Celsius. To rescue people who have been harmed by a shark attack; prevention of bleeding and use of artificial respiration in case of respiratory failure, rapid delivery of the injured to the hospital, rapid injection of blood or plasma and regular monitoring of pulse and blood pressure, immobilization and avoid drinking any liquid is recommended. Conclusion: The present study showed that shark attacks in the Persian Gulf are a potential threat to divers and sailors. Therefore, it is very important to identify the types of sharks in this area and also to provide rescue and treatment strategies for the injured. 108 117 2023/12/202023/12/202020/03/302020/04/42020/03/282020/03/26 1399/1/7 2020/08/312020/08/312020/06/82020/05/302020/06/172020/06/8 1399/3/19 مهدی مرشدی Mahdi Morshedi مرکز تحقیقات تروما، بیمارستان تخصصی بقیه الله، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران morsehdimah542@gmail.com شهرام اولیایی Shahram Oliaei حسین جعفری Hossein Jafari فتح الله ادبی Fatollah Adabi Shark Attack Trauma Rescue Persian Gulf Sailors. حمله کوسه‌ تروما امداد و نجات خلیج فارس دریانوردان. 1. Nabipour I, Khoshdel AR, Golaghaei AR, Tashakori Beheshti A, Afshari R. Clinico-epidemiologic study on marine envenomations and injuries in south Iran, persian gulf coasts. Asia Pacific Journal of Medical Toxicology. 2015;4(3):112-5.##2. Noonburg GE. Management of extremity trauma and related infections occurring in the aquatic environment. JAAOS-Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons. 2005;13(4):243-53. doi:10.5435/00124635-200507000-00004##3. Randall BM, Randall RM, Compagno LJ. Injuries to jackass penguins (Spheniscus demersus): evidence for shark involvement. Journal of Zoology. 1988; 214 (4):589-99. doi:10.1111/j.1469-7998.1988.tb03761.x##4. Allaire MT, Manhein MH, Burgess GH. Shark‐Inflicted Trauma: A Case Study of Unidentified Remains Recovered from the Gulf of Mexico. Journal of forensic sciences. 2012;57(6):1675-8. doi:10.1111/j.1556-4029.2012.02189.x##5. Heithaus M, Frid A, Dill L. Shark-inflicted injury frequencies, escape ability, and habitat use of green and loggerhead turtles. Marine Biology. 2002 Feb 1;140(2):229-36. doi:10.1007/s00227-001-0712-6##6. Neff C, Hueter R. Science, policy, and the public discourse of shark "attack": a proposal for reclassifying human-shark interactions. Journal of environmental studies and sciences. 2013;3(1):65-73. doi:10.1007/s13412-013-0107-2##7. Tomberg RJ, Cachaper GA, Weingart GS. Shark related injuries: A case series of emergency department patients. The American journal of emergency medicine. 2018;36(9):1645-9. doi:10.1016/j.ajem.2018.06.059##8. Curtis TH, Bruce BD, Cliff G, Dudley SF, Klimley AP, Kock A, Lea RN, Lowe CG. Responding to the risk of White Shark attack. Global Perspectives on the Biology and Life History of the White Shark. CRC Press. 2012:477-510. doi:10.1201/b11532-35##9. Brophy RH, Bernholt DL. Aquatic orthopaedic injuries. JAAOS-Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons. 2019;27(6):191-9. doi:10.5435/JAAOS-D-16-00702##10. Amin R, Ritter E, Kennedy P. A geospatial analysis of shark attack rates for the east coast of Florida: 1994-2009. Marine and Freshwater Behaviour and Physiology. 2012;45(3):185-98. doi:10.1080/10236244.2012.715742##11. Ribéreau-Gayon A, Rando C, Schuliar Y, Chapenoire S, Crema ER, Claes J, Seret B, Maleret V, Morgan RM. Extensive unusual lesions on a large number of immersed human victims found to be from cookiecutter sharks (Isistius spp.): an examination of the Yemenia plane crash. International journal of legal medicine. 2017;131(2):423-32. doi:10.1007/s00414-016-1449-6##12. Isci ET, Ritter E. On the complexity of shark bite wounds: From associated bacteria to trauma management and wound repair. Journal of Trauma and Acute Care Surgery. 2018;85(2):398-405. doi:10.1097/TA.0000000000001920##13. Coad BW, Al-Hassan LA. Freshwater shark attacks at Basrah, Iraq. Zoology in the Middle East. 1989;3(1):49-54. doi:10.1080/09397140.1989.10637574##14. Ryan LA, Lynch SK, Harcourt R, Slip DJ, Peddemors V, Everett JD, Harrison LM, Hart NS. Environmental predictive models for shark attacks in Australian waters. Marine Ecology Progress Series. 2019;631:165-79. doi:10.3354/meps13138##15. Kizer KW. Shark and other aquatic predator attacks on kayakers. Wilderness & environmental medicine. 2011;22(1):100-1. doi:10.1016/j.wem.2010.10.011##16. Gardner AF, Auerbach PS, LoVecchio F. Creatures of the Deep: Marine Animal-Acquired Injuries and Envenomations. Emergency Medicine Reports. 2008;29(24):285-98.##17. Dehghani H, Sajjadi MM, Parto P, Rajaian H, Mokhlesi A. Histological characterization of the special venom secretory cells in the stinger of rays in the northern waters of Persian Gulf and Oman Sea. Toxicon. 2010;55(6):1188-94. doi:10.1016/j.toxicon.2010.01.010##18. Myrick JG, Evans SD. Do PSAs take a bite out of shark week? The effects of juxtaposing environmental messages with violent images of shark attacks. Science Communication. 2014;36(5):544-69. doi:10.1177/1075547014547159##19. Dobson J. Sharks, wildlife tourism, and state regulation. Tourism in marine environments. 2006;3(1):15-23. doi:10.3727/154427306779380275##20. Guyomard D, Perry C, Tournoux PU, Cliff G, Peddemors V, Jaquemet S. An innovative fishing gear to enhance the release of non-target species in coastal shark-control programs: the SMART (shark management alert in real-time) drumline. Fisheries Research. 2019;216:6-17. doi:10.1016/j.fishres.2019.03.011##21. Dobson J. Shark! A new frontier in tourist demand for marine wildlife. Marine wildlife and tourism management: Insights from the natural and social sciences. 2008:49-65. doi:10.1079/9781845933456.0049##22. Martin RA. A review of shark agonistic displays: comparison of display features and implications for shark-human interactions. Marine and Freshwater Behaviour and Physiology. 2007;40(1):3-4. doi:10.1080/10236240601154872##23. Interaminense JA, Nascimento DC, Ventura RF, Batista JE, Souza MM, Hazin FH, Pontes-Filho NT, Lima-Filho JV. Recovery and screening for antibiotic susceptibility of potential bacterial pathogens from the oral cavity of shark species involved in attacks on humans in Recife, Brazil. Journal of medical microbiology. 2010;59(8):941-7. doi:10.1099/jmm.0.020453-0##24. Guerra AS. Wolves of the Sea: Managing human-wildlife conflict in an increasingly tense ocean. Marine Policy. 2019;99:369-73. doi:10.1016/j.marpol.2018.11.002##25. Ritter E, Quester A. Do white shark bites on surfers reflect their attack strategies on pinnipeds?. Journal of Marine Biology. 2016;2016. doi:10.1155/2016/9539010## ##

شیوع هایپرلیپیدمی در دریانوردان ایرانی در سال 1396- مطالعه مقطعی Prevalence of Hyperlipidemia in Iranian Sailors in 2018: Cross-Sectional Study 1 1 زمینه و هدف: افزایش چربی‌های خون یا هایپرلیپیدمی تهدیدی بالقوه برای سلامتی همه افراد جامعه است. عوامل متعددی بر ایجاد هایپرلیپیدمی تاثیر می‌گذارند از جمله محیط کاری، شغل و سبک زندگی که باید مورد توجه قرار گیرند. مطالعه حاضر برای اولین بار در ایران به تعیین شیوع هایپرلیپیدمی در دریانوردان ایرانی در سال 1396 به انجام رسید. روش‌ها: مطالعه توصیفی- مقطعی حاضر بر روی 274 نفر از دریانوردان ایرانی در طی سال 1396 انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه استاندارد ارزیابی سطح سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی استفاده گردید. مشخصات دموگرافیک شامل سن، جنس، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات، فعالیت بدنی، قد و وزن ثبت و ارزیابی گردید. جهت ارزیابی سطوح کلسترول تام، تری گلیسرید، HDL و LDL، از دریانوردان 5 میلی‌لیتر نمونه خون ناشتا (به مدت 12 ساعت با اطلاع قبلی) گرفته شد. یافته‌ها: میانگین سنی 274 نفر از دریانوردان ایرانی 7/9±41/3سال (دامنه 29 تا 58 سال) بود. کلسترول تام، کلسترول LDL و تری‌گلیسیرید به ترتیب در 37/6درصد، 32/6درصد، و 49/4 درصد از دریانوردان بالاتر از حد نرمال گزارش شد و کلسترول HDL در 28/5درصد پایین‌تر از حد نرمال بود. بررسی ارتباط بین متغیرهای مورد بررسی با هاپیرلیپیدمی نشان داد که بین BMI بالا (0/155)، چاقی شکمی (0/244) و کم بودن فعالیت بدنی (0/101) با هایپرتری‌گلیسریدمی همسبتگی وجود دارد. نتیجه‌گیری: بالا بودن شیوع هایپرلیپیدمی در دریانوردان ایرانی، ضرورت انجام اقدامات اثربخش برای ارتقاء آگاهی، اصلاح سبک‌زندگی و پیشگیری از عوامل خطر در خصوص بیماری‌های غیرواگیر در این افراد را نشان می‌دهد. 2 Background and Aim: Hyperlipidemia is a potential threat to the health of all members of society. There are several factors that contribute to hyperlipidemia, including work environment, occupation, and lifestyle that should be considered. The present study for the first time in Iran aimed to determine the prevalence of hyperlipidemia in Iranian sailors in 2018. Methods: This cross-sectional study was conducted on 274 Iranian sailors during 2018. To collect data, the standard health assessment questionnaire of the Iranian Ministry of Health was used. Demographic characteristics including age, sex, marital status, level of education, physical activity, height and weight were recorded. To assess the levels of total cholesterol, triglyceride, HDL and LDL; 5 ml of fasting blood samples were taken from sailors. Results: The mean age of 274 Iranian sailors was 41.3±7.9 years (range 29 to 58 years). Total cholesterol, LDL cholesterol and triglycerides were reported being higher than normal in 37.6%, 32.6%, and 49.4% of sailors, respectively, and HDL cholesterol was lower than normal in 28.5% of sailors. There was a correlation between high BMI (0.155), abdominal obesity (0.244) and low physical activity (0.101) with hypertriglyceridemia. Conclusion: The high prevalence of hyperlipidemia in Iranian sailors indicates the need for effective measures to raise awareness, improve the lifestyle and prevent risk factors for non-communicable diseases in these individuals. 118 124 2023/12/202023/12/202020/03/302020/04/42020/03/282020/03/262020/03/24 1399/1/5 2020/08/312020/08/312020/06/82020/05/302020/06/172020/06/82020/05/30 1399/3/10 حسین شاروبندی Hossein Sharobandi سید علیرضا میرکریمی Alireza Mirkarimi علیرضا حبیبی Alireza Habibi سید بهنام حسینی آهنگر Behnam Hosseini Ahangar مرکز تحقیقات تروما، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران Behnam.h.1399@yahoo.com Hyperlipidemia Prevalence Sailors Iran. هایپرلیپیدمی شیوع دریانوردان ایران. 1. Manzoni AG, Passos DF, Leitemperger JW, Storck TR, Doleski PH, Jantsch MH, et al. Hyperlipidemia-induced lipotoxicity and immune activation in rats are prevented by curcumin and rutin. International Immunopharmacology. 2020;81: 106217. doi:10.1016/j.intimp.2020.106217##2. Schaefer EJ, Hyperlipidemia and coronary artery disease, In: Becker KL, Principles and practice of endocrinology and metabolism, 2nd ed. Philadelphia: Lippincott Williams and Wilkins 1995; 1378-80##3. Delavari AR, Alikhani S, Alaeddini F. The report of risk factors status of non communicable diseases in Islamic Republic of Iran, Ministry of Health and Medical Education, Department of Health, The Centers for Disease management, The risk factors care office for non-communicable diseases, Press Center Sadra 2005. ##4. Tehran Lipid and Glucose Study, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Research Institute for Endocrine Sciences and Metabolism, Available from: URL: www.endocrine.ac.ir (Accessed: Sep 10, 2011).##5. Hatami ZN, Tahvildari S, Ghafarzadeh MA, Sabouri KA, Prevalence of coronary artery disease risk factors in Iran: a population based survey, BMC Cardiovasc Disord 2007;30;7(1):32. doi:10.1186/1471-2261-7-32##6. Nabipour I, Vafajou F, Mohajeri MS, Salimi-pour H, Aboutalebi SH, Analib P, et al. Hyperlipidemia disorders in vascular events in Bushehr Province: A prospective study, Iranian journal of diabetes and lipid 2002; 2(1): 31-38. ##7. Hadjzadeh M Al R, Neamaty H, The Prevalance of Hypercholesterolemia in Middle-Aged and Elderly Population in Mashhad and its Relation to Hypothyroidism, Medical Journal of Mashhad University of Medical Sciences 2007; 96(50):161-170. ##8. Chong PH, Kezele R, Franklin C. High-density lipoprotein cholesterol and the role of statins. Circ J 2002; 66(11): 1037-44 doi:10.1253/circj.66.1037##9. Mosca LJ. Optimal management of cholesterol levels and the prevention of coronary heart disease in women. Am Fam Physician 2002; 65(2): 217-26.##10. Ruixing Y, Yuming C, Shangling P, Fengping H, Tangwei L, Dezhai Y, et al. Effects of demographic, dietary and other lifestyle factors on the prevalence of hyperlipidemia in Guangxi Hei Yi Zhuang and Han populations. European Journal of Cardiovascular Prevention & Rehabilitation. 2006;13(6):977-84.##doi:10.1097/01.hjr.0000239476.79428.25##11. Samaha AA, Zouein F, Gebbawi M, Fawaz M, Houjayri R, Samaha R, et al. Associations of lifestyle and dietary habits with hyperlipidemia in Lebanon. atherosclerosis. 2017; 2(4):5. doi:10.20517/2574-1209.2017.18##12. Kelly RB. Diet and exercise in the management of hyperlipidemia. American family physician. 2010; 81(9):1097-102.##13. Majdi MR, Nickparast N, Bagherzadeh A, Puradine M, Sabery Karimian M, Khani H, et al. Prevalence of hyperlipidemia and some effective factors in teachers of North Khorasan province. Journal of North Khorasan University of Medical Sciences. 2012;4(1):67-77. doi:10.29252/jnkums.4.1.67##14. Bernier AV, Sentner CP, Correia CE, Theriaque DW, Shuster JJ, Smit GP, et al. Hyperlipidemia in glycogen storage disease type III: effect of age and metabolic control. Journal of Inherited Metabolic Disease: Official Journal of the Society for the Study of Inborn Errors of Metabolism. 2008;31(6):729-32. doi:10.1007/s10545-008-0919-5##15. Vaghari GH, Joshaghani HR, Hoseini SA, Sedaghat SM, Niknezhad F, Angize AH, et al. The prevalency of hypercholesterolemia and some effective factors in Golestan Province, The School of Allied Medical Sciences journal, Tehran University of Medical Sciences Payavard Salamat 2009; 4(3): 10-24. ##16. Williams PT, Hoffman K. Weight-related increases in hypertension, hypercholesterolemia and diabetes risk in normal weight male and female runners, Arterioscler Thromb Vasc Biol. 2007; 27(8): 1811-9. doi:10.1161/ATVBAHA.107.141853##17. Jalali F, Hajian K. The relationship of myocardial infarction with waist-to-hip ratio and height. Daneshvar. 2003; 11(49): 7-12. ##18. Mazloum Z, Hejazi N, Ekramzadeh M. Anthropometric measurements and its relation to hypertension in cardiovascular disease patient. Jahrom medical journal. 2010; 7(3):15-22. doi:10.29252/jmj.7.4.3##19. Janghorbani M, Amini M, Gouya MM, Delavari A, Alikhani S, Mahdavi A. Nationwide survey of prevalence and risk factors of prehypertension and hypertension in Iranian adults, J Hypertens. 2008; 26(3): 419-26. doi:10.1097/HJH.0b013e3282f2d34d##20. Zhu X, Hu S, Zhu L, Ding J, Zhou Y, Li G. Effects of Lycium barbarum polysaccharides on oxidative stress in hyperlipidemic mice following chronic composite psychological stress intervention. Molecular Medicine Reports. 2015;11(5):3445-50. doi:10.3892/mmr.2014.3128##21. Jood K, Redfors P, Rosengren A, Blomstrand C, Jern C. Self-perceived psychological stress and ischemic stroke: a case-control study. BMC medicine. 2009;7(1):53.doi:10.1186/1741-7015-7-53##22. Lu XT, Zhao YX, Zhang Y, Jiang F. Psychological stress, vascular inflammation, and atherogenesis: potential roles of circulating cytokines. Journal of cardiovascular pharmacology. 2013;62(1):6-12. doi:10.1097/FJC.0b013e3182858fac##23. Scherrer JF, Salas J, Friedman MJ, Cohen BE, Schneider FD, Lustman PJ, et al. Clinically meaningful posttraumatic stress disorder (PTSD) improvement and incident hypertension, hyperlipidemia, and weight loss. Health Psychology. 2020; 39(5):403. doi:10.1037/hea0000855##24. Kelly RB. Diet and exercise in the management of hyperlipidemia. American family physician. 2010; 81(9):1097-102.## ##

رابطه بین راهبردهای تنظیم هیجانی ناسازگارانه با افسردگی و اضطراب در دریانوردان Relationship between Cognitive Emotion Regulation Strategies with Depression and Anxiety in Seafarers 1 1 زمینه و هدف: سلامت روانی در مورد افراد شاغل در مراکز نظامی بویژه دریانوردان ارتباط نزدیکی با عملکرد شغلی دارد به طوری‌که مطالعات گذشته سطوح بالایی از افسردگی و اضطراب را در آنها نشان داده است. هدف این پژوهش تعیین راهبردهای شناختی تنظیم هیجانِ مناسب در جهت کاهش افسردگی و اضطراب، در دریانوردان ایرانی است. روش‌ها: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است، که 150 نفر به عنوان نمونه به صورت در دسترس از جامعه آماری دریانوردان ایرانی در سال 1397 انتخاب شدند. از سه پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ)، افسردگی بک و اضطراب بک برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: بین 4 متغیر سرزنش خود، سرزنش دیگران، نشخوارفکری و فاجعه‌سازی با متغیرهای وابسته یعنی افسردگی و اضطراب همبستگی معنادار آماری برقرار بود. همچنین رگرسیون چند متغیری نشان داد که مقدار ضریب همبستگی بین راهبردهای تنظیم هیجانی ناسازگارانه با افسردگی و اضطراب، به ترتیب 0/574 و 0/507 می‌باشد، بعبارتی همبستگی متوسط وجود دارد. نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که راهبردهای تنظیم هیجانی ناسازگارانه (سرزنش خود، سرزنش دیگران، نشخوارفکری و فاجعه‌سازی) افسردگی و اضطراب را در دریانوردان ایرانی پیش‌بینی می‌کنند. 2 Background and Aim: Mental health in people working in military centers, especially sailors, is closely related to job performance, as previous studies have shown high levels of depression and anxiety in them. The aim of this study was to determine the cognitive emotion regulation strategies to reduce depression and anxiety in Iranian sailors. Methods: The method of this research is descriptive-correlational, in which 150 people were selected as a sample from the Iranian sailors in 2018. Three cognitive emotion regulation questionnaires (CERQ), Beck Depression Inventory and Beck Anxiety Inventory were used to collect data. Results: There was a statistically significant correlation between the four variables of self-blame, other blame, rumination and catastrophic thinking with depression and anxiety. Multivariate regression also showed that the correlation coefficient between cognitive emotion regulation strategies with depression and anxiety are 0.574 and 0.507, respectively, ie there is a moderate correlation. Conclusion: It can be concluded that cognitive emotion regulation strategies (self-blame, other blame, rumination and catastrophic thinking) predict depression and anxiety in Iranian sailors. 125 132 2023/12/202023/12/202020/03/302020/04/42020/03/282020/03/262020/03/242020/03/26 1399/1/7 2020/08/312020/08/312020/06/82020/05/302020/06/172020/06/82020/05/302020/05/18 1399/2/29 احسان اسکندری Ehsan Eskandari سید محمد حسینی فیاض Seyed Mohamad Hosseini Fayyaz محسن اسکندری Mohsen Eskanadri مرکز تحقیقات طب دریا، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران psy.eskandari@gmail.com Cognitive Emotion Regulation Strategies Depression Anxiety Sailors. راهبردهای تنظیم هیجانی ناسازگارانه افسردگی اضطراب دریانوردان. 1. Desrosiers A, Vine V, Curtiss J, Klemanski DH. Observing nonreactively: A conditional process model linking mindfulness facets, cognitive emotion regulation strategies, and depression and anxiety symptoms. Journal of affective disorders. 2014; 165:31-7. doi:10.1016/j.jad.2014.04.024##2. Nolen-Hoeksema S, Aldao A. Gender and age differences in emotion regulation strategies and their relationship to depressive symptoms. Personality and individual differences. 2011;51(6):704-8. doi:10.1016/j.paid.2011.06.012##3. Dyrbye LN, Thomas MR, Shanafelt TD. Systematic review of depression, anxiety, and other indicators of psychological distress among US and Canadian medical students. Academic medicine. 2006;81(4):354-73. doi:10.1097/00001888-200604000-00009##4. Malik S, Wells A, Wittkowski A. Emotion regulation as a mediator in the relationship between attachment and depressive symptomatology: A systematic review. Journal of affective disorders. 2015; 172:428-44. doi:10.1016/j.jad.2014.10.007##5. Liw L, Han SY. Coping as a moderator of self-discrepancies and psychological distress. Counselling Psychology Quarterly. 2020:1-9. doi:10.1080/09515070.2020.1760208##6. Aldao A, Nolen-Hoeksema S. When are adaptive strategies most predictive of psychopathology?. Journal of abnormal psychology. 2012;121(1):276. doi:10.1037/a0023598##7. Garnefski N, Kraaij V. Relationships between cognitive emotion regulation strategies and depressive symptoms: A comparative study of five specific samples. Personality and Individual differences. 2006;40(8):1659-69. doi:10.1016/j.paid.2005.12.009##8. Thibodeau R, Jorgensen RS, Kim S. Depression, anxiety, and resting frontal EEG asymmetry: a meta-analytic review. Journal of abnormal psychology. 2006;115(4):715. doi:10.1037/0021-843X.115.4.715##9. Giummarra MJ, Lennox A, Dali G, Costa B, Gabbe BJ. Early psychological interventions for posttraumatic stress, depression and anxiety after traumatic injury: A systematic review and meta-analysis. Clinical psychology review. 2018;62:11-36. doi:10.1016/j.cpr.2018.05.001##10. Weinberg A, Klonsky ED. Measurement of emotion dysregulation in adolescents. Psychological Assessment. 2009;21(4):616. doi:10.1037/a0016669##11. Edwards B, Clarke V. The psychological impact of a cancer diagnosis on families: the influence of family functioning and patients' illness characteristics on depression and anxiety. Psycho‐Oncology: Journal of the Psychological, Social and Behavioral Dimensions of Cancer. 2004;13(8):562-76. doi:10.1002/pon.773##12. Hasani J, Miraghaie AM. The relationship between strategies for cognitive regulation of emotions and suicidal ideation. Contemporary Psychology, Biannual Journal of the Iranian Psychological Association. 2012;7(1):61-72.##13. Aben I, Verhey F, Lousberg R, Lodder J, Honig A. Validity of the beck depression inventory, hospital anxiety and depression scale, SCL-90, and hamilton depression rating scale as screening instruments for depression in stroke patients. Psychosomatics. 2002; 43(5):386-93. doi:10.1176/appi.psy.43.5.386##14. Beck AT, Epstein N, Brown G, Steer RA. An inventory for measuring clinical anxiety: psychometric properties. Journal of consulting and clinical psychology. 1988;56(6):893. doi:10.1037/0022-006X.56.6.893##15. Badan Firoz A, Makvand Hosseini S, Mohammadifar MA. The relationship of emotion regulation with depression and anxiety symptoms of university students: The Mediating Role of Mindfulness. Shenakht Journal of Psychology and Psychiatry. 2017; 4 (2) :24-38##16. Yousefi Z. Rumination: beginning and continuous of depression. International Journal of Behavioral Sciences. 2008;2(1):67-73.##17. Zare H, Solgi Z. Investigation of the Relationship between Cognitive Emotion Regulation Strategies and Depression, Anxiety and Stress in Students. RPH. 2012; 6 (3) :19-29##18. Dayan J, Creveuil C, Marks MN, Conroy S, Herlicoviez M, Dreyfus M, et al. Prenatal depression, prenatal anxiety, and spontaneous preterm birth: a prospective cohort study among women with early and regular care. Psychosomatic medicine. 2006;68(6):938-46. doi:10.1097/01.psy.0000244025.20549.bd##19. Mennin DS, Holaway RM, Fresco DM, Moore MT, Heimberg RG. Delineating components of emotion and its dysregulation in anxiety and mood psychopathology. Behavior therapy. 2007;38(3):284-302. doi:10.1016/j.beth.2006.09.001##20. Joormann J, Gotlib IH. Emotion regulation in depression: Relation to cognitive inhibition. Cognition and Emotion. 2010;24(2):281-98. doi:10.1080/02699930903407948##21. Martin RC, Dahlen ER. Cognitive emotion regulation in the prediction of depression, anxiety, stress, and anger. Personality and individual differences. 2005;39(7):1249-60. doi:10.1016/j.paid.2005.06.004##22. Van Leeuwen CM, Kraaijeveld S, Lindeman E, Post MW. Associations between psychological factors and quality of life ratings in persons with spinal cord injury: a systematic review. Spinal cord. 2012;50(3):174-87. doi:10.1038/sc.2011.120##23. Schaaf KP, Artman LK, Peberdy MA, Walker WC, Ornato JP, Gossip MR, et al. Anxiety, depression, and PTSD following cardiac arrest: a systematic review of the literature. Resuscitation. 2013;84(7):873-7. doi:10.1016/j.resuscitation.2012.11.021##24. Yang YL, Sui GY, Liu GC, Huang DS, Wang SM, Wang L. The effects of psychological interventions on depression and anxiety among Chinese adults with cancer: a meta-analysis of randomized controlled studies. BMC cancer. 2014;14(1):956. doi:10.1186/1471-2407-14-956## ##