fa تأثیر تمرینات خودگفتاری بر فاکتورهای آمادگی جسمانی دانشجویان دانشگاه افسری امام علی(ع) طب دریا Marine Medicine پژوهشي اصیل Original Article <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:IRANyekan;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">زمینه و هدف: </span></b><span lang="FA">دفاع از کشور وظیفه نیروهای مسلح آماده و ورزیده است، هدف پژوهش حاضر ارزیابی تأثیر تمرینات خودگفتاری بر فاکتورهای آمادگی جسمانی دانشجویان می‌باشد.</span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">روش‌ها:</span></b><span lang="FA"> پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون است. جامعه‌ آماری این پژوهش دانشجویان دانشگاه افسری امام علی (ع) در سال 1401 بود که 30 نفر از آنها به‌ صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی به 2 گروه مداخله (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شد. در مرحله پیش‌آزمون</span> <span lang="FA">ابتدا، زمان هر یک از دانشجوها در دوی 70 متر و حمل مجروح اندازه‌گیری شد. سپس در جلسه‌ای به گروه مداخله، خودگفتاری و نحوه تمرینات آن آموزش داده شد و آنها به همراه تمرینات بدنی که روزانه داشتند 10 جلسه تمرینات خودگفتاری انجام دادند؛ و گروه کنترل فقط تمرینات بدنی روزانه داشتند. بعد از اتمام 10 جلسه تمرین، مرحله پس‌آزمون همانند پیش‌آزمون انجام شد. </span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">یافته&nbsp;</span>​</b><b><span lang="FA">ها:</span></b><span lang="FA"> در گروه مداخله خودگفتاری پس از 10 جلسه تمرین، میانگین عملکرد در دوی 70 متر از 1</span><span lang="FA">&plusmn;</span><span lang="FA">44/9 به 82/0</span><span lang="FA">&plusmn;</span><span lang="FA">72/8 کاهش و میانگین حمل مجروح از 73/1</span><span lang="FA">&plusmn;</span><span lang="FA">41/9 به 11/1</span><span lang="FA">&plusmn;</span><span lang="FA">70/8 ثانیه کاهش‌ یافت که با توجه به سطح معنی &rlm;داری 05/0 تفاوت معنی&rlm; دار در عملکرد قابل‌ مشاهده است. میانگین دوی 70 متر در گروه کنترل از 93/0</span><span lang="FA">&plusmn;</span><span lang="FA">38/9 به 88/0</span><span lang="FA">&plusmn;</span><span lang="FA">36/9 ثانیه کاهش یافت و همچنین، میانگین حمل مجروح شرکت &rlm;کنندگان در این گروه از 43/1</span><span lang="FA">&plusmn;</span><span lang="FA">52/9 به 42/1</span><span lang="FA">&plusmn;</span><span lang="FA">49/9 ثانیه کاهش یافت که معنی دار نبود </span><span lang="FA">(</span><span dir="LTR">P<0.05</span><span lang="FA">).</span><b><span lang="FA" style="font-family:"B Mitra""></span></b></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="FA">نتیجه‌گیری:</span></b><span lang="FA"> به‌طورکلی نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بعد از خودگفتاری، عملکرد دانشجویان بهبود یافت. لذا، پیشنهاد می‌شود مربیان و فرماندهان نظامی تمرینات خودگفتاری را در کنار برنامه‌های جسمانی خود برای بهبود عملکرد دانشجویان مدنظر قرار دهند.</span></span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:12pt"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span style="font-size:10.0pt">Background and Aim: </span></b><span style="font-size:10.0pt">Defense of the country is the duty of the armed forces, the aim of this study is evaluation of the effect of self-talk exercises on the physical fitness factors in students.</span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"B Mitra""></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span style="font-size:10.0pt">Methods</span></b><span style="font-size:10.0pt">: This is a semi-experimental study with a pre-test-post-test design. The statistical population was the students of Imam Ali Officers University, Tehran, Iran in 2022, 30 of them were selected by available sampling and randomly assigned into 2 intervention (n=15) and control (n=15) groups. In the pre-test, the time of each student in running 70 meters and carrying the injured was measured. Then, in a meeting, the intervention group was taught self-talk and how to practice it, and they did 10 self-talk exercises along with their daily physical exercises. The control group only practiced the physical exercises. After the completion of 10 training sessions, the post-test was performed as the pre-test.</span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"B Mitra""></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span style="font-size:10.0pt">Results</span></b><span style="font-size:10.0pt">: In the self-talk intervention group, after 10 training sessions, the mean performance in the 70-meter run significantly decreased from 9.44&plusmn;1 to 8.72&plusmn;0.82, and the mean carrying the injured significantly decreased from 9.41&plusmn;1.73 to 8.70 &plusmn;1.11. The mean running time of 70 meters in the control group was decreased from 9.38&plusmn;0.93 to 9.36&plusmn;0.88 seconds and also, the mean carrying of injured in this group was decreased from 9.52&plusmn;1.43 to 9.49&plusmn;1.42 seconds, which was not significant (P<0.05).</span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"B Mitra""></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span style="font-size:10.0pt">Conclusion</span></b><span style="font-size:10.0pt">: In general, these findings showed that after self-talk, the performance of students improved. Therefore, it is suggested that the coaches and commanders of the army consider self-talk exercises along with their physical programs to improve the students&#39; performance.</span></span></span></span></span></span></div> خودگفتاری, فاکتورهای آمادگی جسمانی, حمل مجروح. Self-Talk, Physical Fitness Factors, Carrying the Injured 84 89 http://jmarmed.ir/browse.php?a_code=A-10-395-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahdi Mollazadeh مهدی ملازاده mahdi.mollazadeh@ut.ac.ir 10031947532846004937 10031947532846004937 Yes Department of Behavior and Sports Psychology, School of Physical Education and Sports Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran گروه رفتار و روانشناسی ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Reza Sharbatzadeh رضا شربت زاده amoghaddamzadeh@ut.ac.ir 10031947532846004938 10031947532846004938 No University of Tehran دانشگاه تهران Esmaeil Karami اسماعیل کرمی Ghazandi110@ut.ac.ir 10031947532846004939 10031947532846004939 No University of Tehran دانشگاه تهران Sajjad Mohamadyari سجاد محمدیاری m.ghyoraji@ut.ac.ir 10031947532846004940 10031947532846004940 No University of Tehran دانشگاه تهران