|
ضرورت تدوین و اجرای برنامه ملی برای خودکفایی در تولید و توسعه آنتیدوتهای نسل جدید در برابر عوامل شیمیایی ارگانوفسفره
|
محمدهادی باقرصاد*   |
| مرکز تحقیقات زیست فناوری کاربردی، پژوهشکده فناوریهای نوین سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران ، Hadibaghersad@bmsu.ac.ir |
|
|
چکیده: (5 مشاهده) |
مسمومیت با ترکیبات ارگانوفسفره (OP) به عنوان یک تهدید سهگانه، با ریشههای کشاورزی، پزشکی و امنیتی، یکی از چالشهای پیچیده نظام سلامت ایران محسوب میشود. این عوامل با مهار غیرقابل بازگشت آنزیم استیلکولیناستراز، در عرض چند دقیقه میتوانند منجر به بحران تنفسی، تشنج و مرگ شوند. آمارهای ملی نشان میدهد سالانه هزاران مورد مسمومیت، عمدتاً ناشی از مواجهه شغلی با آفتکشها یا اقدام به خودکشی، در کشور ثبت میشود که بخش قابل توجهی از آنها به مرگ یا عوارض عصبی ماندگار منجر میگردد. در عین حال، تهدیدات امنیتی ناشی از امکان استفاده غیرقانونی از این عوامل، آمادگی ملی را برای پاسخ سریع و مؤثر طلب میکند. درمان استاندارد کنونی، مبتنی بر ترکیب آتروپین (یک آنتاگونیست موسکارینی)، اکسیمهایی مانند پرالیدوکسیم (بازفعالکننده آنزیم استیل کولین استراز) و یک بنزودیازپین (اغلب دیازپام، برای کنترل تشنج) است. با وجود نجاتبخش بودن، این رژیم درمانی با محدودیتهای جدی از جمله نیمهعمر کوتاه داروها، نیاز به تجویز مکرر و پایش دقیق، عوارض قلبی و سمیت خود اکسیمها، و مهمتر از همه، عدم اثربخشی در پیشگیری یا درمان نوروپاتی تأخیری ناشی از ارگانوفسفره (OPIDN) مواجه است. شکاف عظیم بین نیاز بالینی و امکانات درمانی موجود، زمانی بحرانیتر میشود که وابستگی تقریباً کامل کشور به واردات این داروهای حیاتی را در نظر بگیریم؛ وابستگی که در شرایط تحریم یا بحرانهای بینالمللی میتواند امنیت سلامت ملی را به مخاطره بیندازد. این خلاصه سیاستی، با اتکا به مرور نظاممند شواهد جهانی و تحلیل دادههای بومی، استدلال میکند که سرمایهگذاری بلندمدت و هدفمند در تحقیقات بنیادی، کاربردی و توسعه فناوری برای دستیابی به نسل جدیدی از آنتیدوتها نه تنها یک ضرورت پزشکی، بلکه یک اقدام راهبردی در راستای تحقق امنیت ملی و خودکفایی دارویی است. راهکارهای پیشنهادی در چهار محور اصلی تدوین شدهاند: اول، ایجاد و تقویت زیرساختهای تحقیقاتی چندرشتهای در مراکز علمی برتر کشور. دوم، طراحی سازوکارهای مالی و انگیزشی برای جذب شرکتهای دانشبنیان به این حوزه. سوم، بازنگری و تقویت زنجیره تأمین و ذخایر استراتژیک داروهای فعلی. و چهارم، توسعه همکاریهای بینالمللی برای انتقال فناوری و مشارکت در کارآزماییهای بالینی. اجرای این برنامه، مستلزم ارادهای فرابخشی و تعهد بودجهای مستمر است، اما پیامد آن، دستیابی به توانمندی بیبدیل در حفاظت از سلامت مردم و ارتقای اقتدار ملی خواهد بود.
|
|
| واژههای کلیدی: عوامل عصبی ارگانوفسفره، آنتیدوت، بیواسکاونجر، امنیت سلامت، خودکفایی دارویی. |
|
|
متن کامل [PDF 508 kb]
(7 دریافت)
|
نوع مطالعه: خلاصه سیاستی |
موضوع مقاله:
طب دریا
دریافت: 1404/9/5 | پذیرش: 1404/11/7 | انتشار: 1404/11/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
