|
ارزیابی وضعیت آمادگی روانی در حوادث و بلایا در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1404
|
ویدا تقی خانی   ، محسن دولتی ، شاندیز مصلحی* |
| مرکز تحقیقات علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، پژوهشکده مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ، Moslehi.sh@iums.ac.ir |
|
|
چکیده: (70 مشاهده) |
زمینه و هدف: با توجه به قرارگیری ایران در مناطق پرخطر و سابقه وقوع بلایای طبیعی و انسانساخت، ارزیابی آمادگی روانی مراکز آموزشی–درمانی برای مواجهه با حوادث ضروری است. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت آمادگی روانی مراکز آموزشی–درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال ۱۴۰۴ انجام شد.
روشها: مطالعه به صورت مقطعی–توصیفی طراحی و اجرا شد. جامعه آماری شامل مدیران میانی و عملیاتی ۱۱ مرکز آموزشی–درمانی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران بود و نمونهگیری به روش سرشماری انجام شد. دادهها با استفاده از چکلیست «ابزار شماره ۶» مندرج در کتاب «ابزارهای ملی ارزیابی سلامت در حوادث و بلایا» جمعآوری شد.
یافتهها: وضعیت کلی آمادگی روانی مراکز در سطح متوسط تا پایین قرار داشت. در شاخص «ساختار داخلی سازمان و زنجیره فرماندهی» ۷۲.۷٪ مراکز امتیاز صفر و ۲۷.۳٪ امتیاز یک کسب کردند. در «منابع و زیرساختها» ۱۸.۲٪ مراکز صفر، ۷۲.۷٪ یک و ۹.۱٪ دو امتیاز گرفتند. شاخصهای «دانش و مهارت»، «هماهنگی با سازمانهای بیرونی» و «ارزیابی خطر و پایش» عمدتاً در سطح ضعیف تا متوسط بودند. کمترین امتیازها مربوط به «حمایتهای روانی و مداخلات» و «تبادل اطلاعات و ارتباطات» بود که نشاندهنده ضعف برنامههای نظاممند حمایت روانی و ناکارآمدی سیستمهای اطلاعرسانی در شرایط بلایا است.
نتیجهگیری: بسیاری از مراکز آموزشی–درمانی از آمادگی روانی کافی برخوردار نیستند. به منظور ارتقای آمادگی روانی و عملکردی، توسعه زیرساختها، تقویت آموزشهای تخصصی، بهبود شبکههای ارتباطی، ایجاد تیمهای پشتیبانی روانی، ارتقای هماهنگی بینبخشی و استقرار نظام پایش و ارزیابی خطر مستمر ضروری است. |
|
| واژههای کلیدی: آمادگی روانی، مدیریت بلایا، مراکز آموزشی–درمانی، حمایت روانی |
|
|
متن کامل [PDF 443 kb]
(59 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
طب دریا
دریافت: 1404/11/4 | پذیرش: 1405/2/3 | انتشار: 1405/2/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
