بیمارستان صاحب الزمان، بندرعباس، ایران ، jafari.hossein@gmail.com
چکیده: (5619 مشاهده)
زمینه و هدف: ضربات مداوم و مکرر شناورهای تندرو به سرنشینان میتواند بر سیستم اسکلتی عضلانی تاثیر منفی گذاشته و در نهایت باعث ایجاد ضایعات مزمن و حاد بشود. در مطالعه حاضر شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی و فاکتورهای مرتبط با آن در کارکنان شناورهای تندرو بررسی شد. روشها: در مطالعه مقطعی حاضر، جامعه آماری شامل 100 نفر از کارکنان شاغل در شناورهای تندرو بود. برای این افراد پرسشنامه استاندارد نوردیک تهیه و تکمیل گردید. همه شرکت کنندگان در طرح از نظر وضعیت اسکلتی-عضلانی تحت معاینه اولیه قرار گرفتند. برای افرادی که نیاز به معاینات تشخیصی تکمیلی بود با روشهای تصویربرداری (رادیولوژی، سی تی اسکن، MRI) و نوار عصب مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافتهها: میانگین سن کارکنان شاغل در شناورهای تندرو 4/5±31/4 سال، BMI برابر 25، مدت زمان ورزش در هفته برابر 5 ساعت، مدت زمان اشتغال به کار در شناور برابر 8/5 سال و مدت زمان ابتلا به مشکلات اسکلتی- عضلانی برابر 2 سال بود. شیوع اختلالات اسکلتی و عضلانی در ناحیه کمر 57%، زانو 47%، پشت 34 %، گردن 30%، شانه 30%، ران و باسن 28 %، دست و مچ 18 %، قوزک و مچ پا 16%، آرنج 7% بود. بر اساس نتایج بدست آمده رابطه معناداری بین نوع شناور و مدت زمان کار روی شناور و سن افراد با اختلالات اسکلتی عضلانی در ناحیه گردن، و ناحیه پشت، ناحیه کمر و ناحیه زانو بدست آمد. نتیجهگیری: با توجه به بالابودن میزان شیوع اختلالات اسکلتی- عضلانی در کارکنان شناورهای تندرو و ارتباط آن با مدت زمان کار روی شناور؛ اصلاح نوع صندلیهای شناورها، اصلاح وضعیت قرارگیری افراد در شناور، ورزش به منظور پیشگیری از ایجاد ضایعات و راهکارهای درمانی پیشنهاد می شود.
