مرکز تحقیقات آسیب های شیمیایی، مؤسسه زیست شناسی و مسمومیت های سیستمی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه االله، تهران، ایران ، latifi3t@gmail.com
چکیده: (3142 مشاهده)
زمینه و هدف:در سالهای گذشته دانشگاه نظامی در راستای برنامههای تربیتی دانشجویان و استفاده از توانمندی دانشجویان جهت ارائه خدمت به اقشار محروم جامعه اردوهای جهادی برگزار کرده است. لذا در این مطالعه ما برآن شدیم که تاثیر شرکت در اردوهای جهادی بعنوان یک حرکت داوطلبانه مفید و موثر را بر میزان امید به زندگی دانشجویان علوم پزشکی را در یک دانشگاه نظامی بسنجیم. روش‌ها: این مطالعه مقطعی در سال 1401 در دانشگاه نظامی انجام شد. جامعه مورد مطالعه دانشجویان دانشگاه نظامی بود. عدم تمایل به ادامه همکاری با تیم پژوهش معیار خروج از مطالعه بود. جهت تکمیل این پرسشنامه ها که توسط 200 نفراز دانشجویان انجام شد، از طریق سامانه‌های الکترونیکی آنلاین از قبیل پرس لاین و بصورت کاغذی، با مراجعه حضوری به دانشجویان در محیط های دانشجویی دانشگاه شامل کلاس‌های درس، جلسات مورنینگ گزارش و سایر جلسات جمعی آموزشی و پژوهشیو یا در خوابگاه های دانشجویی دانشگاه نظامی به روش نمونه‌گیری طبقه ایجمعآوری اطلاعات انجام شد. یافته‌ها: در این مطالعه تعداد 200 نفر شرکت کردند که 81% مرد و 19% زن بودند. تعداد 123 نفر (5/61%) در رده سنی 20 تا 25 سال بودند. تعداد 97% افراد رشته پزشکی بودند. تعداد 137 نفر (5/68%) در مقطع دکتری حرفه‌ای تحصیل می‌کردند و تعداد 57 نفر (5/28%) در مقطع تخصص پزشکی تحصیل می‌کردند. تعداد 86 (43%) اصلا در اردوهای جهادی شرکت نکرده بودند. تعداد 114 (57%) حداقل یک بار در اردوهای جهادی شرکت کرده بودند. پرسشنامه امید به زندگی در افرادی که اصلاً در اردوهای جهادی شرکت نداشتند 46/11±62/165و در افرادی که تعداد سه بار در اردوهای جهادی شرکت داشتند 51/18±96/174 بود (001/0P=). رابطه معنی‌داری بین مقطع تحصیلی و تعداد شرکت در اردوهای جهادی وجود داشت (001/0P<). میانگین پرسشنامه امید به زندگی در افراد در مقطع دکتری حرفه‌ای 25/15±07/171 و در افرادی در مقطع تخصص 88/7±75/163 بود (004/0P=). میانگین امید به زندگی در متاهلین 04/9±58/165 و در مجردین 81/15±40/171 بود (004/0P=). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که دانشجویان پزشکی که بیشتر در اردوهای جهادی به صورت داوطلبانه شرکت داشتند میزان امید به زندگی بالاتری را داشتند. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که ارتباط بین فعالیت‌های داوطلبانه و پیامدهای سلامت جسمی و روانی باید به طور گسترده مورد مطالعه قرار گیرد.
