مرکز تحقیقات عوارض پیوند کلیه و مرکز تحقیقات ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ، zeraatit4@mums.ac.ir
چکیده: (5702 مشاهده)
آسیب حاد کلیوی به دنبال غرقشدگی، به عنوان یک عارضه نسبتاً شایع رخ میدهد و میتواند صدمه جبرانناپذیری را به کلیهها وارد نماید. این آسیبها معمولاً در مراحل اولیه غرقشدگی رخ میدهند، خودمحدود شونده هستند و اکثر بیماران نیازی به دیالیز نخواهند داشت. تعداد مطالعات انجام شده در این زمینه بسیار محدود است و در نتیجه، اطلاعات جامعی جهت بررسی شیوع و مکانیسم این عارضه در دسترس نیست. هرچند برخی منابع بر این باورند که نکروز حاد توبولی در جریان شوک، هیپوکسی و میوگلوبینوری به دنبال غرقشدگی میتواند علت اصلی آسیب حاد کلیوی باشد. در مطالعهای گذشتهنگر، 30 بیمار دچار غرقشدگی در سال 1999 بررسی شدند، حدود 50 درصد بیماران دچار آسیب حاد کلیه شده بودند که علت آسیب، طیف گوناگونی از جمله شوک، هیپوکسی، رابدومیولیز و آسیب چند عضوی را شامل میشد. در سالهای 2000 تا 2017 نیز در یک کوهورت گذشتهنگر، از بین 95 بیمار که با تشخیص غرقشدگی به بیمارستان منتقل شده بودند، 42 نفر (3/43 %) دچار آسیب حاد کلیه شده بودند که در 17 نفر از بیماران (18%) آسیب مرحله 2 و 3 رخ داده بود و یک بیمار نیز تحت دیالیز قرار گرفته بود.
نتایج مطالعات بیانگر شیوع قابل توجه آسیب حاد کلیه در افرادی است که از مرگ به علت غرقشدگی، جان سالم به در بردهاند. بررسی سریال سطح کراتینین و آموزش علائم خطر به بیمار پس از ترخیص حتی در بیماران بی علامت توصیه میگردد.
