دانشگاه ازاد اسلامی واحد فیروزاباد، فیروزآباد، فارس، ایران ، alimosavi1396468@yahoo.com
چکیده: (6094 مشاهده)
زمینه و هدف: تاب‌آوری، ظرفیتی برای مقاومت در برابر استرس و فاجعه است. هدف از این پژوهش تعیین ارتباط بین سازگاری هیجانی و تنظیم شناختی هیجان با تاب‌آوری است. روش‌ها: مطالعه توصیفی حاضر با ماهیت کاربردی در سال 1399 انجام شد. تعداد 185 نفر از پرستاران نظامی بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های نظامی شیراز با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده وارد مطالعه شدند. ابزارهای مورد استفاده، پرسشنامه رابیو و همکاران با 4 سوال برای سنجش سازگاری هیجانی، پرسشنامه بشارت با 5 سوال برای سنجش تنظیم شناختی هیجان و پرسشنامه کانر و دیویدسون با 6 سوال برای سنجش تاب‌آوری بود. هر سه پرسشنامه توسط پرستاران نظامی تکمیل شد. یافته‌ها: میانگین نمرات ارزیابی پرستاران نظامی از متغیر سازگاری هیجانی 1/06±4/62 (از نمره 5)، تنظیم شناختی هیجان 1/11± 4/38 و تاب‌آوری 1/08± 4/79 برآورد شد. ضریب همبستگی اسپیرمن و میزان تاثیرگذاری متغیرها طبق خروجی شبکه عصبی مصنوعی به ترتیب بین سازگاری هیجانی با تاب‌آوری 0/64 و 0/63 و بین تنظیم شناختی هیجان با تاب‌آوری 0/52 و 0/37 محاسبه گردید. نتیجه‌گیری: تاثیر استرس بر کارکنان درمانی در محیط های نظامی می‌تواند مشکلات زیادی را برای آنها بوجود آورد. کارکنان در این واحدهای نظامی می‌توانند با افزایش مهارت و شایستگی در کنترل و بکارگیری هیجانات و سازگاری حرفه‌ای، تاب‌آوری را افزایش دهند.
